Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Stippentangare

Stippentangare | Ixothraupis varia

Dotted Tanager | Tangara manchada | Saíra-carijó

De stippentangare is een kleine, groene tangare met fijne zwarte stippen van het noordoostelijke Amazonegebied en de Guyana's. Ze leeft in het bladerdak van laaglandbos, vaak op voedselarme zandgronden, en reist mee met gemengde groepen; in het gidsgebied komt ze alleen aan de uiterste oostrand voor en is ze zeldzaam en plaatselijk.

Stippentangare (Ixothraupis varia)
Foto: Hector Bottai — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Vrij stil. Roept dunne, hoge tsit-tonen, vergelijkbaar met die van verwante tangares.

Luister: ZangXC755239

Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

11 cm, met een korte, donkere snavel. Het kleed is helder groen, op kop, rug en borst met kleine zwarte stippen die op de onderdelen fijner en spaarzamer zijn. De vleugeldekveren en slagpennen hebben blauwe randen. Rond het oog geen duidelijke ring. Het vrouwtje is iets doffer en minder gestippeld. Jonge vogels zijn egaler groen.

Verwarrings­soorten

De geelbuiktangare Ixothraupis xanthogastra is groter, met grovere zwarte vlekken en een gele buik. De druppeltangare Ixothraupis punctata heeft grotere zwarte vlekken, een witachtige buik en een gelige zweem op de kop. De spikkeltangare Ixothraupis guttata heeft een gele teugel en een witte, zwart gevlekte onderzijde en komt in het gidsgebied vooral in Colombia voor.

Leefgebied

Bladerdak en randen van vochtig laaglandbos, vooral bos en struikbos op voedselarme witte zandgronden, ook randen van open plekken, meestal onder ongeveer 500 m. Zoekt in paren of alleen met gemengde groepen naar kleine vruchten en insecten op bladeren en dunne takken.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Colombia zeer plaatselijk in het oosten van het Amazonegebied, nabij de grens met Venezuela en Brazilië. In Peru alleen enkele meldingen in het noordoosten. Komt niet voor in Ecuador, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela, de Guyana's en het noorden van Amazonisch Brazilië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-11-01 – 2026-10-31), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in gemengde groepen in het bladerdak van bos op witte zandgronden in het oosten van het Colombiaanse Amazonegebied; de vogels zijn klein, groen en zitten hoog, en worden vaak pas opgemerkt aan hun stippen en blauwe vleugelranden.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Over het algemeen schaars en plaatselijk; het leefgebied is grotendeels nog intact.

Wetenschappelijke naam

Ixothraupis varia | (Müller, 1776)

Müller beschreef de soort in 1776 als Tanagra varia; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Ixothraupis werd in 1851 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam combineert Grieks ixos, 'maretak', met thraupis, een niet te identificeren klein vogeltje. De soortnaam komt van Latijn varius, 'bont, gevarieerd'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.