Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Bruinkapvliegenpikker
Bruinkapvliegenpikker | Ornithion brunneicapillus
Brown-capped Tyrannulet | Mosquerito coronipardo | Poiaeiro-de-boné-castanho
De bruinkapvliegenpikker is een van de kleinste tirannen van de vochtige laaglandbossen ten westen van de Andes. Hij heeft een bruine kap, een witte wenkbrauw en helder gele onderdelen. Hij leeft hoog in het bladerdak en wordt vaak eerst aan zijn fluitende roep opgemerkt.
Geluid
Een reeks van drie tot vijf hoge, heldere fluittonen die in toonhoogte dalen, zoals pii, pi-pi-pi.
Opname: Kent Livezey — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
8 cm, gedrongen, met een korte snavel en een zeer korte staart. De kruin is donkerbruin, met een korte witte wenkbrauw. Bovendelen olijfgroen. De vleugels hebben geen vleugelstrepen. De onderdelen zijn helder geel, de keel iets lichter. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De witteugelvliegenpikker Ornithion inerme leeft ten oosten van de Andes en heeft twee rijen witte vlekken op de vleugel. De geelkruinvliegenpikker Tyrannulus elatus heeft een grijs gezicht, twee witte vleugelstrepen en een gele kruinstreep. De goudmaskervliegenpikker Zimmerius chrysops is groter, met een geel gezicht en een langere staart.
Leefgebied
Het bladerdak en de randen van vochtig laagland- en voetheuvelbos, ook hoog secundair bos en schaduwrijke aanplant, tot ongeveer 900 m. Zoekt kleine insecten tussen de bladeren in de boomtoppen, vaak in gemengde groepen. Het nest is weinig beschreven.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in het Pacifische laagland, het noorden en het dal van de Magdalena. Ecuador: in het westelijke laagland en de voetheuvels. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Costa Rica, Panama en het noordwesten van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in de bosranden van het Chocó-laagland naar de dalende fluittonen en zoek dan in de boomtoppen naar een zeer kleine, gele vogel met een korte staart.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Het laaglandbos ten westen van de Andes wordt op veel plaatsen gekapt, maar de soort leeft ook in secundair bos.
Wetenschappelijke naam
Ornithion brunneicapillus | (Lawrence, 1862)
Lawrence beschreef de soort in 1862 als Tyrannulus brunneicapillus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Ornithion werd in 1853 ingevoerd door Hartlaub. De geslachtsnaam komt van Grieks ornithion, 'vogeltje', een verkleinwoord van ornis, 'vogel'. De soortnaam komt van middeleeuws Latijn brunneus, 'bruin', en Latijn capillus, 'hoofdhaar', dus 'met bruine kop'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Landengte van Panama, Panama.