Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Bruinstaarthoornkolibrie
Bruinstaarthoornkolibrie | Boissonneaua flavescens
Buff-tailed Coronet | Coronita colianteada | Coroinha-de-cauda-camurça
De bruinstaarthoornkolibrie is een stevige, groene kolibrie van het nevelwoud in de noordelijke Andes, met een korte snavel en een grotendeels lichtbruine staart. Zoals alle hoornkolibries houdt hij na de landing de vleugels kort omhoog, waarbij de kaneelkleurige ondervleugel zichtbaar wordt. Bij voederplaatsen verdedigt hij fel zijn plek tegen andere kolibries.
Geluid
Een scherp, herhaald tsjiet en snelle reeksen hoge, piepende tonen, vooral bij achtervolgingen.
Opname: Jonas Nilsson — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
11–12 cm, met een korte, rechte zwarte snavel. Glanzend groen van boven en van onder groen geschubd op een lichte, geelbruine ondergrond. De ondervleugeldekveren zijn kaneelkleurig. De staart is licht geelbruin, met bronsgroene middelste veren en donkere toppen. De seksen zijn vrijwel gelijk; het vrouwtje is iets lichter van onder.
Verwarringssoorten
Matthews' hoornkolibrie Boissonneaua matthewsii heeft een egaal kastanjebruine borst en buik en een roodbruine staart. De witstaarthoornkolibrie Boissonneaua jardini is donkerpaars van onder, met een witte staart, en leeft lager. De bruinborstbriljantkolibrie Heliodoxa rubinoides heeft een langere snavel en een groene staart zonder licht bruin.
Leefgebied
Vochtig nevelwoud, bosranden, open plekken met bloeiende struiken en tuinen bij het bos, ruwweg tussen 1800 en 3000 m, plaatselijk lager of hoger. Foerageert in alle lagen van het bos en verdedigt bloeiende bomen en voederflessen. Het nest is een napje van mos op een tak.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in alle drie de Andesketens. In Ecuador op beide Andesflanken in het noorden en midden van het land. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de Andes van het westen van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Bij voederplaatsen in het nevelwoud, bijvoorbeeld ten noordwesten van Quito, waar hij vaak een vaste plek inneemt. Let op de kort geheven vleugels na elke landing.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is vrij algemeen en verdraagt bosranden en tuinen.
Wetenschappelijke naam
Boissonneaua flavescens | (Loddiges, 1832)
Loddiges beschreef de soort in 1832 als Trochilus flavescens; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Boissonneaua werd in 1854 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam eert de Franse ornitholoog Adolphe Boissonneau, die in de eerste helft van de 19e eeuw kolibries beschreef. De soortnaam komt van Latijn flavescens, 'geelachtig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Popayán, Colombia.