Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Matthews' hoornkolibrie
Matthews' hoornkolibrie | Boissonneaua matthewsii
Chestnut-breasted Coronet | Coronita pechicastaña | Coroinha-de-peito-castanho
Matthews' hoornkolibrie is een hoornkolibrie met een groene bovenkant en een kastanjebruine onderkant, van het nevelwoud van het zuiden van Colombia tot het zuiden van Peru. Zoals zijn verwanten houdt hij na de landing de vleugels even omhoog. Bij bloeiende bomen en voederplaatsen gedraagt hij zich territoriaal.
Geluid
Een hoog, dun, vloeiend tip, een snelle, zoete triller en allerlei piepende tonen.
Opname: LUIS SALAGAJE — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
11–12 cm, met een korte, rechte zwarte snavel en een klein wit vlekje achter het oog. Het mannetje is glanzend groen van boven; de keel is groen gespikkeld op een lichtbruine ondergrond, borst en buik zijn egaal kastanjebruin, met wat groene vlekken op de flanken. De ondervleugel is roodbruin. De staart is roodbruin met bronzen middelste veren en bronzen toppen. Het vrouwtje lijkt sterk op het mannetje, maar is iets lichter van onder, met minder spikkels op de keel.
Verwarringssoorten
De bruinstaarthoornkolibrie Boissonneaua flavescens is van onder groen geschubd op een lichte ondergrond en heeft een lichtere, geelbruine staart. De bruinborstbriljantkolibrie Heliodoxa rubinoides heeft een langere snavel, een groene staart en een lichtere, geelbruine borst. Vrouwtjes van incakolibries Coeligena met een bruine onderkant hebben een veel langere snavel.
Leefgebied
Binnenste en randen van vochtig bergbos, open plekken en tuinen bij het bos, ruwweg tussen 1500 en 3300 m, de meeste vogels tussen 1900 en 2700 m. Foerageert aan bloeiende bomen en struiken, op verschillende hoogten, en vangt kleine insecten. Het nest is een napje van mos op een tak.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen in het uiterste zuiden. In Ecuador op de oostflank over de hele lengte en op de westflank van het midden naar het zuiden. In Peru op de oostflank zuidwaarts tot Cusco en op de westflank in het noordwesten. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Bij voederplaatsen van lodges op de oostflank van Ecuador en Peru, waar hij vaak samen met andere grote kolibries komt. In bloeiende bomen langs bergwegen door het nevelwoud.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort verdraagt bosranden en gedeeltelijk gekapt bos.
Wetenschappelijke naam
Boissonneaua matthewsii | (Bourcier, 1847)
Bourcier beschreef de soort in 1847 als Trochilus Matthewsii; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Boissonneaua werd in 1854 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam eert de Franse ornitholoog Adolphe Boissonneau, die in de eerste helft van de 19e eeuw kolibries beschreef. De soortnaam eert Alexander Matthews (1801–1841), Engels botanicus en verzamelaar, die in 1830 op Pitcairn en in Frans-Polynesië en van 1831 tot 1841 in Brazilië, Peru en Chili verzamelde. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Peru.