Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Bruinstaarttachuri
Bruinstaarttachuri | Mecocerculus hellmayri
Buff-banded Tyrannulet | Piojito de los pinos | Tiranete-de-faixa-ocre
De bruinstaarttachuri is een kleine tiran van de bergbossen van de Yungas in het zuiden van Peru, Bolivia en het noordwesten van Argentinië. Hij leeft in het bladerdak van elzenbos en bos met Podocarpus, waaraan de Spaanse naam (naar de 'pino del cerro') herinnert. De brede okerkleurige vleugelstrepen zijn het belangrijkste kenmerk.
Geluid
Korte, hoge roepjes, tsit, en een snel, droog gekwetter.
Opname: Andrew Spencer — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
11 cm, met een kleine, dunne snavel. De kruin is grijs, met een witachtige wenkbrauwstreep en een donkere oogstreep. De rug is olijfgrijs. De vleugels zijn zwartachtig, met twee brede, okerkleurige tot bleekgele vleugelstrepen. De staart is bruinachtig, zonder wit. De keel is witachtig, de borst lichtgrijs en de buik lichtgeel. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De witbandtachuri Mecocerculus stictopterus heeft zuiver witte vleugelstrepen, een langere staart en leeft meestal hoger. De witkeeltachuri Mecocerculus leucophrys is groter, met een opgezette witte keel en een rechte houding. De yungasvliegenpikker Phyllomyias weedeni en andere kleine vliegenpikkers hebben smallere vleugelstrepen en een kortere snavel.
Leefgebied
Vochtig bergbos van de Yungas, vooral bos van els (Alnus) en Podocarpus, bosranden en oeverbos in bergdalen, ruwweg tussen 1500 en 3000 m. Zoekt kleine insecten tussen de bladeren in het bladerdak, vaak in gemengde groepen. Buiten de broedtijd trekken sommige vogels wat lager. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru alleen in het uiterste zuidoosten, in de Yungas van Puno. In Bolivia op de oostflank van de Andes van La Paz zuidwaarts via Cochabamba en Chuquisaca tot Tarija. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noordwesten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in elzenbos en bosranden in de bergdalen van de Boliviaanse Yungas, bijvoorbeeld in Tarija en Chuquisaca, en volg de gemengde groepen in het bladerdak.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De soort is plaatselijk vrij algemeen, maar weinig onderzocht; kap en begrazing van het bergbos verkleinen het leefgebied.
Wetenschappelijke naam
Mecocerculus hellmayri | Berlepsch, 1907
Berlepsch beschreef de soort in 1907 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Mecocerculus werd in 1862 ingevoerd door Sclater. De geslachtsnaam komt van Grieks mēkos, 'lengte', en kerkos, 'staart', met het Latijnse verkleiningsachtervoegsel -ulus: 'kleine langstaart'. De soortnaam eert de Oostenrijkse ornitholoog Carl Eduard Hellmayr (1878–1944), specialist in Neotropische vogels. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cocapata, Cochabamba, Bolivia.