Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Bruinstuitbladspeurder
Bruinstuitbladspeurder | Automolus melanopezus
Brown-rumped Foliage-Gleaner | Rascahojas lomipardo | Barranqueiro-escuro
De bruinstuitbladspeurder is een donkere bladspeurder van het zuidwesten van het Amazonebekken, sterk gebonden aan Guadua-bamboe en dichte vegetatiekluwens. De soort is weinig bekend en komt plaatselijk voor.
Geluid
De zang is een snelle, droge reeks harde tonen, ongeveer tsjek-tsjek-tsjek-tsjek, die kan overgaan in een ratel.
Opname: José María Loaiza B. — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
18–19 cm, met een vrij forse, rechte snavel. De bovendelen zijn donker roodachtig bruin, ook kruin en stuit, die afsteken tegen de roodbruine staart. De iris is oranje. De keel is helder oker, de borst okerbruin, de buik donkerder bruin. Een duidelijke oogring ontbreekt. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De roodkruinbladspeurder Automolus rufipileatus heeft ook een oranje oog, maar een kastanjebruine kruin en een lichtere rug, en leeft vooral langs rivieren. De okerkeelbladspeurder Automolus ochrolaemus heeft een donker oog, een okergele oogring en een lichtere keel. De bamboebladspeurder Anabazenops dorsalis, ook van bamboe, heeft een lichte wenkbrauwstreep en een lichte keel. De haakbekbladspeurder Ancistrops strigilatus is gestreept en heeft een snavel met een haakpunt.
Leefgebied
Dichte bestanden van Guadua-bamboe en vegetatiekluwens in vochtig bos op terra firme en in overgangsbos, in het laagland en de voetheuvels tot ongeveer 1100 m. Zoekt insecten in dode bladeren en bamboe, vaak in gemengde groepen. Het nest ligt vermoedelijk in een gang in een aarden wal.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen plaatselijk in het uiterste zuiden van het Amazonelaagland. In Ecuador zeer plaatselijk in het oostelijke laagland. In Peru in het oostelijke laagland, vooral in het midden en zuiden. In Bolivia in het laagland van het noorden. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van de Braziliaanse Amazone.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in grote bamboebestanden in het zuidoosten van Peru, bijvoorbeeld rond Tambopata en in het lagere deel van Manu. De zang uit de bamboe is meestal het eerste teken.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort komt plaatselijk voor en is afhankelijk van bamboebos in het laagland.
Wetenschappelijke naam
Automolus melanopezus | (Sclater, 1858)
Sclater beschreef de soort in 1858 als Anabates melanopezus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Automolus werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam komt van Oudgrieks automolos, 'overloper' of 'deserteur'. De soortnaam komt van Oudgrieks melas, 'zwart', en peza, 'voet', dus 'zwartvoetig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Río Napo, Ecuador.