Alle soorten › Valkachtigen › Valken en caracara's › Buckleys bosvalk
Buckleys bosvalk | Micrastur buckleyi
Buckley's Forest Falcon | Halcón montés de Buckley | Falcão-de-buckley
Buckleys bosvalk is een kleinere tegenhanger van de grote bosvalk, beperkt tot de laaglandbossen van het westelijke Amazonegebied. Ze lijken sterk op elkaar en de soort werd lang over het hoofd gezien. De roep is het meest betrouwbare kenmerk.
Van deze soort bestaat geen foto van een levende wilde vogel met een geschikte Creative Commons-licentie. Heb je er een die aan de regels voldoet? Stuur hem in.
Geluid
Een tweelettergrepige, nasale roep, kwa-auw, met de nadruk op de tweede lettergreep, langzaam herhaald, vooral in de schemering. Ook een reeks korte, oplopende tonen.
Opname: Kai Klawitter — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
41–46 cm, met korte, afgeronde vleugels, een lange staart en lange poten. De volwassen vogel is zwartachtig van boven, met een witte of geelbruine kraag rond de nek, een witte tot roomkleurige onderkant en een smalle donkere halvemaan op de wang. Op de armpennen witte vlekken of punten, die op de gesloten vleugel een lichte rij vormen. De staart is zwart met drie brede witte banden en een witte eindzoom. Jonge vogels zijn geelbruin van onderen, met donkere schubben of banden op borst en flanken.
Verwarringssoorten
De grote bosvalk Micrastur semitorquatus is groter, mist de witte vlekken op de armpennen, heeft meer en smallere witte staartbanden en een eenlettergrepige, klagende roep. De lachvalk Herpetotheres cachinnans heeft een breed zwart masker en zit open aan de bosrand. De mirandolles bosvalk Micrastur mirandollei is grijs van boven, zonder lichte kraag.
Leefgebied
Hoog vochtig laaglandbos op terra firme en in de várzea, ook langs bosranden en rivieroevers, tot ongeveer 600 m. Jaagt laag tot halfhoog in het bos vanaf een verborgen zitplaats op vogels, kleine zoogdieren en reptielen. Over het nest is weinig bekend; vermoedelijk in een boomholte, zoals bij verwante soorten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen in het zuidoosten, met weinig waarnemingen. In Ecuador in het Amazonegebied. In Peru in het Amazonegebied, vooral in het noorden, met verspreide waarnemingen zuidelijker tot in het zuidoosten. In Bolivia hooguit enkele meldingen in het uiterste noorden. Buiten het gidsgebied in het westen van Amazonisch Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in de schemering vanaf bospaden of een uitkijktoren in het Amazonegebied naar de tweelettergrepige roep; daarna voorzichtig naderen en op lage, beschutte takken zoeken.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De soort leeft in een groot, nog grotendeels bebost gebied, maar is weinig bekend en wordt plaatselijk getroffen door ontbossing.
Wetenschappelijke naam
Micrastur buckleyi | Swann, 1919
Swann beschreef de soort in 1919 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Micrastur werd in 1841 ingevoerd door Gray. De geslachtsnaam combineert Grieks mikros, 'klein', met Astur, een geslachtsnaam voor haviken. De soortnaam eert Clarence Buckley (geboren 1832), Brits verzamelaar in Bolivia en Ecuador van 1868 tot 1880. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Sarayaku, Pastaza, Ecuador.