Valken en caracara's | Falconidae

Falcons and caracaras | Halcones y caracaras | Falcons and caracaras

In deze gids komen eenentwintig soorten in zeven geslachten voor. Bij de echte valken zit op de snijrand van de bovensnavel een scherpe tand die in een uitsparing van de ondersnavel valt: ze doden hun prooi met een beet in de nek, en niet, zoals haviken, met de kracht van de voet. Hun vleugel is lang en spits en de slag stijf en roeiend; in het neusgat zit een klein benig knobbeltje, dat de luchtstroom bij snelle duikvluchten breekt. De Amerikaanse torenvalk jaagt vanaf een paal of draad op hagedissen en insecten, de Vleermuisvalk vangt in de schemering vleermuizen en vogels, en de Slechtvalk en de Aplomadovalk pakken vogels in de lucht. De bosvalken (Micrastur) jagen met korte, ronde vleugels in het binnenste van het woud, en de Lachvalk is gespecialiseerd in slangen. De caracara's zijn veel minder op snelheid gebouwd: ze lopen over de grond, eten aas, insecten en kleine dieren, en in de páramo en puna zoeken de berg- en lelcaracara's hun voedsel op graslanden en akkers; de Roodkeelcaracara plundert wespennesten. De echte valken maken geen nest, maar leggen op een rotsrichel, in een boomholte, op een gebouw of in een verlaten nest van een andere vogel, terwijl de caracara's vaak zelf een takkennest bouwen. De eieren zijn roomkleurig en dicht bedekt met roodbruine vlekken; het legsel telt meestal twee tot vijf eieren, en het vrouwtje bebroedt ze grotendeels terwijl het mannetje het voedsel aandraagt.