Alle soorten › Valkachtigen › Valken en caracara's › Lelcaracara
Lelcaracara | Daptrius carunculatus
Carunculated Caracara | Caracara curiquingue | Caracará-carunculado
De lelcaracara is een zwart-witte caracara van de páramo van Ecuador en het zuiden van Colombia, met een naakt, oranjerood gezicht en lellen op de keel. Hij loopt veel over de grond en zoekt in kleine groepen voedsel in grasland en op omgeploegde akkers. Hij is de noordelijke tegenhanger van de bergcaracara, die verder zuidelijk in de Andes leeft.
Geluid
Meestal stil. Soms een schorre, krassende roep, vooral bij ruzies om voedsel.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
51–56 cm, met lange poten. De volwassen vogel is glanzend zwart van boven en op de borst, met witte strepen op de borst en de flanken. De buik, de dijen en de ondervleugeldekveren zijn wit. Het gezicht en de keel zijn naakt en oranjerood, met huidplooien en lellen op de keel. De snavel is lichtgrijs tot hoornkleurig, de poten zijn geel tot oranje. In de vlucht vallen de witte ondervleugel en een lichte vlek aan de basis van de handpennen op. Jonge vogels zijn donkerbruin met lichte strepen en een doffer, gelig gezicht.
Verwarringssoorten
De bergcaracara Daptrius megalopterus, die vanaf het noorden van Peru zuidwaarts voorkomt, heeft een effen zwarte borst zonder witte strepen; jonge vogels van beide soorten lijken sterk op elkaar. De kuifcaracara Caracara plancus is bruin met een zwarte kruin, een witte hals en een lange staart, en leeft vooral lager in open land.
Leefgebied
Páramo en vochtig grasland in de hoge Andes, ook weiden en akkers, waar hij graag op pas omgeploegde grond loopt, en de randen van venen. Vooral tussen ongeveer 3000 en 4000 m. Zoekt lopend voedsel, keert mest en kluiten om op zoek naar insecten en wormen, en eet ook kleine gewervelde dieren en aas. Vaak in paren of kleine groepen. Het nest ligt op een rotsrichel of in een steile wand.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen in het uiterste zuidwesten, in Nariño. In Ecuador in de hooglanden langs de hele Andes. In Peru alleen in het uiterste noorden. Niet in Bolivia. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
Hoe en wanneer kijken
In de páramo van de Ecuadoraanse hooglanden is hij vaak al vanaf de weg te zien, lopend in het grasland of op akkers. Op de zwarte borst met witte strepen letten om hem van de bergcaracara te onderscheiden waar beide voorkomen.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. In geschikt open hooggebergte vrij algemeen; de soort profiteert plaatselijk van weiden en akkers.
Wetenschappelijke naam
Daptrius carunculatus | (des Murs, 1853)
Des Murs beschreef de soort in 1853 als Phalcoboenus carunculatus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Daptrius werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Grieks daptēs, 'eter, verslinder', van daptō, 'verslinden'. De soortnaam komt van Latijn caruncula, 'vlezig uitgroeisel', naar de lellen op de kop. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Colombia.