Alle soorten › Valkachtigen › Valken en caracara's › Mintons bosvalk
Mintons bosvalk | Micrastur mintoni
Cryptic Forest Falcon | Halcón montés críptico | Falcão-críptico
Mintons bosvalk werd pas in 2002 als aparte soort beschreven; daarvoor werd hij tot de gebandeerde bosvalk gerekend, waar hij uiterlijk vrijwel niet van te onderscheiden is. Het verschil zit vooral in de roep en in de verspreiding. In het gidsgebied komt hij alleen aan de uiterste oostrand voor en zijn voorkomen is daar slecht bekend.
Geluid
Een reeks nasale, blaffende tonen, ah, ah, ah, ah, langer en gelijkmatiger dan de korte tweetonige roep van de gebandeerde bosvalk; vooral in de schemering.
Opname: Fernando Igor de Godoy — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
31–36 cm, met korte, afgeronde vleugels, een lange staart en lange gele poten. De volwassen vogel is effen leigrijs van boven, met een lichtere grijze keel en borst. De onderkant is wit met smalle, ijle zwarte dwarsbandjes, vooral op de flanken. De naakte huid rond het oog, de teugel en de washuid zijn geeloranje. De staart is zwartachtig met één smalle witte band en een witte eindzoom. Jonge vogels zijn bruiner van boven en hebben een witte tot roomkleurige onderkant met weinig of geen banden.
Verwarringssoorten
De gebandeerde bosvalk Micrastur gilvicollis lijkt er vrijwel volledig op; het oog is bij die soort wit en de staart heeft meestal twee witte banden, maar de roep is het enige betrouwbare kenmerk. De gestreepte bosvalk Micrastur ruficollis is van onderen dichter en regelmatiger gebandeerd en heeft drie of vier witte staartbanden. De tweekleurige havik Astur bicolor heeft een effen grijze onderkant en roodbruine dijen.
Leefgebied
Vochtig laaglandbos, vooral op terra firme, ook halfvochtig bos en overgangsbos naar droger bos. Jaagt vanaf een lage, verborgen zitplaats in het onderetage op kleine vogels, hagedissen en grote insecten. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Bolivia in de noordelijke en oostelijke laaglanden, onder meer in Santa Cruz; de precieze grenzen zijn nog slecht bekend. In Peru mogelijk in het uiterste zuidoosten, maar daar niet zeker vastgesteld. Ontbreekt in Colombia en Ecuador. Het zwaartepunt van de verspreiding ligt buiten het gidsgebied, in het Amazonegebied van Brazilië ten zuiden van de Amazone en in het Atlantische regenwoud van Oost-Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In het gidsgebied alleen te verwachten in de oostelijke laaglandbossen van Bolivia. Neem bij een bosvalk van dit type de roep op; zonder opname is de soort niet zeker van de gebandeerde bosvalk te scheiden.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Het Atlantische regenwoud is sterk versnipperd, maar in het Amazonegebied leeft de soort in nog grote bosgebieden die wel door ontbossing worden aangetast.
Wetenschappelijke naam
Micrastur mintoni | Whittaker, 2003
Whittaker beschreef de soort in 2003 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Micrastur werd in 1841 ingevoerd door Gray. De geslachtsnaam combineert Grieks mikros, 'klein', met Astur, een geslachtsnaam voor haviken. De soortnaam eert Clive D. T. Minton (1934–2019), steltloperonderzoeker en mentor van de beschrijver Andrew Whittaker. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit (volgens de beschrijving).