Alle soorten › Valkachtigen › Valken en caracara's › Mirandolles bosvalk
Mirandolles bosvalk | Micrastur mirandollei
Slaty-backed Forest Falcon | Halcón montés dorsigrís | Tanatau
De mirandolles bosvalk is een grijs-witte bosvalk van het binnenste van vochtig laaglandbos. Met zijn effen leigrijze bovenkant en ongetekende witte onderkant lijkt hij meer op een buizerd dan op een valk. Hij leeft verborgen en wordt vooral opgemerkt door zijn lange, nasale roepreeksen.
Geluid
Een lange reeks nasale tonen, ah, ah, ah, die langzaam begint, versnelt en weer wegzakt, vaak lang volgehouden; vooral in de schemering. Ook een herhaald, klagend kaauw.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
41–46 cm, met korte, afgeronde vleugels, een vrij lange staart en lange gele poten. Kop en bovendelen zijn effen donker leigrijs, de onderkant is wit tot licht grijsachtig, zonder banden. De naakte huid rond het oog, de teugel en de washuid zijn geel tot geeloranje; het oog is donker. De staart is zwartachtig met drie smalle grijswitte banden en een witte eindzoom. De seksen zijn gelijk; het vrouwtje is groter. Jonge vogels zijn bruiner grijs van boven en hebben een roomkleurige onderkant met fijne donkere schubben of streepjes.
Verwarringssoorten
De kleine bonte buizerd Leucopternis semiplumbeus is kleiner, met een kortere staart met één witte band, een oranje washuid en oranje poten. De donkergrijze buizerd Cryptoleucopteryx plumbea is ook van onderen grijs. De grote bosvalk Micrastur semitorquatus heeft een zwarte bovenkant, een lichte kraag en een donkere wangvlek. De gestreepte bosvalk Micrastur ruficollis is veel kleiner en van onderen dicht gebandeerd.
Leefgebied
Hoog vochtig laaglandbos op terra firme en in de várzea, ook moerasbos en oud secundair bos, meestal onder 500 m, plaatselijk hoger. Jaagt in het middenetage en het onderetage vanaf een verborgen zitplaats op vogels, kleine zoogdieren en reptielen. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia vooral in het Amazonegebied en de laaglanden van de Orinoco, met verspreide waarnemingen in het noorden en in de Pacifische laaglanden. In Ecuador in het Amazonegebied. In Peru in het Amazonegebied. In Bolivia in de noordelijke laaglanden. Buiten het gidsgebied van Costa Rica tot de Guyana's en Amazonisch Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister bij zonsopkomst in groot, ongestoord laaglandbos naar de lange nasale reeksen. Van een uitkijktoren of hoog punt zie je hem soms op een tak net onder het bladerdak zitten.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Gebonden aan grote, aaneengesloten bossen en daardoor gevoelig voor ontbossing; overal schaars.
Wetenschappelijke naam
Micrastur mirandollei | (Schlegel, 1862)
Schlegel beschreef de soort in 1862 als Astur mirandollei; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Micrastur werd in 1841 ingevoerd door Gray. De geslachtsnaam combineert Grieks mikros, 'klein', met Astur, een geslachtsnaam voor haviken. De soortnaam eert Charles Jean François Mirandolle (1827–1884), Nederlands jurist en politicus, geboren in Suriname. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Suriname.