Alle soorten › Valkachtigen › Valken en caracara's › Geelkopcaracara
Geelkopcaracara | Daptrius chimachima
Yellow-headed Caracara | Caracara chimachima | Carrapateiro
De geelkopcaracara is een middelgrote, licht gebouwde caracara van open laagland, met een geelbruine kop en onderdelen. Hij zit vaak op de rug van vee of capibara's en pikt daar teken en andere parasieten af. Net als de kuifcaracara breidt hij zich uit met de ontbossing.
Geluid
Een hoge, schrille, hese kreet, sjieeeh, vaak herhaald, en een zachter, krassend gekwetter.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
40–46 cm, met een lange staart en een kleine, ronde kop. De volwassen vogel heeft een romig geelbruine kop, hals en onderdelen, met een smalle donkere streep achter het oog. De rug en de vleugels zijn donkerbruin; in de vlucht valt een lichte vlek aan de basis van de handpennen op. De staart is geelbruin met fijne donkere banden en een donkere eindband. Naakte huid rond het oog en poten zijn geel. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn bruiner, met dichte donkere strepen op kop en onderdelen.
Verwarringssoorten
De kuifcaracara Caracara plancus is veel groter, met een zwarte kap en een rood gezicht. De lachvalk Herpetotheres cachinnans heeft eveneens een lichte kop, maar draagt een breed zwart masker dat doorloopt tot in de nek, en zit stil op een tak. Jonge vogels kunnen lijken op de jonge savannebuizerd Buteogallus meridionalis, die langere poten, bredere vleugels en een roodbruine tint heeft.
Leefgebied
Open land met verspreide bomen: weiden, savannes, rivieroevers, zandbanken, randen van moerassen en dorpen, vooral in het laagland en plaatselijk tot ongeveer 1800 m. Eet aas, insecten, kleine gewervelde dieren, vruchten en parasieten van groot vee, en volgt soms ploegende machines. Het nest is een takkennest in een boom of palm.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia wijdverbreid in open laagland, in het Caribische gebied, het Magdalena- en Caucadal, de Llanos en het Amazonegebied, en in uitbreiding in het Pacifische laagland. In Ecuador in het oostelijke laagland en in uitbreiding in het westen. In Peru in het oostelijke laagland, waar hij met de ontbossing toeneemt. In Bolivia wijdverbreid in het laagland. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Panama tot het noorden van Argentinië.
Hoe en wanneer kijken
Zoek in weiden en savannes en langs rivieren; vogels zitten op palen, op het vee of op dode bomen, en zijn in de Llanos en het laagland van Bolivia een vaste verschijning.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort neemt in grote delen van het gidsgebied toe doordat bos wordt omgezet in weiden.
Wetenschappelijke naam
Daptrius chimachima | (Vieillot, 1816)
Vieillot beschreef de soort in 1816 als Polyborus chimachima; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Daptrius werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Grieks daptēs, 'eter, verslinder', van daptō, 'verslinden'. De soortnaam komt van chimachima, een klanknabootsende lokale naam in Argentinië voor een caracara. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Paraguay.