Alle soorten › Roofvogels › Havikachtigen › Buffons kiekendief
Buffons kiekendief | Circus buffoni
Long-winged Harrier | Gavilán planeador | Gavião-do-banhado
De buffons kiekendief is de grootste kiekendief van Zuid-Amerika, met zeer lange vleugels. Hij vliegt laag over savannes, moerassen en rijstvelden in het laagland. Er bestaan een lichte en een donkere vorm. In het gidsgebied is hij vooral een vogel van de llanos en het noorden van Colombia.
Geluid
Meestal stil. Bij het nest hoge fluittonen en een kakelend kek-kek-kek.
Opname: Bernabe Lopez-Lanus — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
46–58 cm; het vrouwtje is groter dan het mannetje. Zeer lange, smalle vleugels en een lange staart. Het mannetje van de lichte vorm heeft een zwartachtige kop, borst en bovendelen, een witte rand rond de gezichtssluier, een witte buik en een witte stuit; van onder zijn de slagpennen lichtgrijs met donkere banden en zwarte punten, en de grijze staart heeft donkere banden. Het vrouwtje is bruiner van boven en heeft een geelbruine tot witte onderkant met strepen op de borst. De donkere vorm is grotendeels zwartbruin, met een witte stuit en lichte, gebandeerde slagpennen. Jonge vogels zijn bruin van boven en geelbruin van onder met donkere strepen.
Verwarringssoorten
De grijze kiekendief Circus cinereus is kleiner, met kortere vleugels; het mannetje is grijs met een roodbruin gebandeerde buik, en de soort leeft vooral hoog in de Andes. De Amerikaanse blauwe kiekendief Circus hudsonius is kleiner, en het mannetje is lichtgrijs. De slakkenwouw Rostrhamus sociabilis jaagt ook boven moerassen en heeft een witte staartbasis, maar heeft bredere vleugels, een dunne, sterk gekromde snavel en een zwarte eindband op de staart.
Leefgebied
Open laagland met water: natte savannes, moerassen, rietvelden, overstromingsvlakten, rijstvelden en ander nat cultuurland; vrijwel altijd onder ongeveer 500 m. Vliegt laag boven gras en riet en vangt kleine vogels, knaagdieren, kikkers en reptielen. Het nest ligt op de grond in dichte moerasvegetatie.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia vooral in de llanos en het Caribische laagland, ook in het Magdalenadal. In Ecuador zeldzaam en plaatselijk, met meldingen uit de moerassen van het westelijk laagland. In Peru een zeldzame gast in het laagland. In Bolivia plaatselijk in de savannes van de Beni en het oosten. Buiten het gidsgebied in Venezuela, de Guyana's, Trinidad, het oosten van Brazilië, Paraguay, Uruguay en het noorden van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de llanos van Colombia boven natte savannes en rijstvelden, vooral in de natte tijd. Let op een grote, slanke roofvogel die laag en wiegend over het riet vliegt, met zeer lange vleugels in een ondiepe V.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Wijdverbreid, maar gevoelig voor de drooglegging van moerassen.
Wetenschappelijke naam
Circus buffoni | (Gmelin, 1788)
Gmelin beschreef de soort in 1788 als Falco Buffoni; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Circus werd in 1799 ingevoerd door De Lacépède. De geslachtsnaam komt van Grieks kirkos, een roofvogel die naar zijn cirkelende vlucht is genoemd. De soortnaam eert Georges-Louis Leclerc, comte de Buffon (1707–1788), Franse natuuronderzoeker en schrijver van de Histoire naturelle. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Noordoost-Brazilië.