Alle soorten › Stormvogelachtigen › Albatrossen › Bullers albatros
Bullers albatros | Thalassarche bulleri
Buller's Albatross | Albatros de Buller | Albatroz-de-buller
Bullers albatros is een kleine albatros die alleen bij Nieuw-Zeeland broedt, maar buiten de broedtijd de Stille Oceaan oversteekt naar de wateren voor de westkust van Zuid-Amerika. Hij heeft een tweekleurige snavel: zwart met een gele rug en onderrand. Er zijn twee vormen, die op de Snares- en Solandereilanden en op de Chathameilanden broeden.
Geluid
Op zee vrijwel stil; bij het gedrang om voedsel krassende roepen. In de kolonie kreunende en klepperende geluiden.
Opname: David Boyle — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
76–81 cm, een kleine, slanke albatros. Kop en hals zijn zilvergrijs, met een wit voorhoofd en een witte kruin en een donkere vlek voor het oog. Rug, bovenvleugel en staart zijn donker grijsbruin, romp en onderdelen wit. De snavel is zwart aan de zijkanten, met een gele bovenrand en een gele onderrand van de ondersnavel. De ondervleugel is wit, met een vrij brede zwarte voorrand en een smallere achterrand. Jonge vogels hebben een donkerder grijze kop en een donkere, hoornkleurige snavel.
Verwarringssoorten
Salvins albatros Thalassarche salvini en de chathamalbatros Thalassarche eremita zijn groter, met een smallere zwarte voorrand van de ondervleugel en een zwarte duimvlek; salvins albatros heeft een bleke, grijsgroene snavel, de chathamalbatros een gele snavel en een donkerder kop. De wenkbrauwalbatros Thalassarche melanophris heeft een witte kop, een oranjegele snavel en bredere donkere ondervleugelranden.
Leefgebied
Open oceaan boven het continentaal plat en de plaatrand, ook boven iets warmer water dan andere albatrossen. Eet vis, inktvis, kreeftachtigen en visafval, en volgt vissersschepen. Broedt in kolonies op rotsige eilanden, onder bos of op kale hellingen; het nest is een kegel van modder en plantenresten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied een niet-broedende gast op zee voor Peru, minder geregeld noordelijk tot voor Ecuador; meestal ver uit de kust. Niet in Bolivia en niet geregeld rond de Galápagos. Buiten het gidsgebied broedt hij alleen op eilanden van Nieuw-Zeeland; buiten de broedtijd ook op zee voor de kust van Chili.
- Jaarrond
- Zomergast (ca. apr–sep)
- Wintergast (ca. okt–mrt)
- Doortrek (mrt–apr, okt–nov)
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Op pelagische tochten vanuit Peruaanse havens zoals Callao en Pucusana, meestal tussen de andere albatrossen achter een boot met visafval.
Staat van instandhouding
Gevoelig. De soort broedt op een klein aantal eilanden en sterft als bijvangst in de lijn- en trawlvisserij, ook in de wateren voor Zuid-Amerika.
Wetenschappelijke naam
Thalassarche bulleri | (Rothschild, 1893)
Rothschild beschreef de soort in 1893 als Diomedea bulleri; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Thalassarche werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam komt van Grieks thalassa, 'zee', en arkhē, 'heerschappij', dus 'heerser over de zee'. De soortnaam eert Walter Buller (1838–1906), Nieuw-Zeelands jurist en ornitholoog, auteur van A History of the Birds of New Zealand. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Nieuw-Zeeland.