Alle soorten › Stormvogelachtigen › Albatrossen › Salvins albatros
Salvins albatros | Thalassarche salvini
Salvin's Albatross | Albatros de Salvin | Albatroz-de-salvin
Salvins albatros is in de Humboldtstroom voor Peru een van de talrijkste albatrossen. Hij broedt op enkele kale, rotsige eilandjes bij Nieuw-Zeeland, maar brengt een groot deel van het jaar door in de koude, voedselrijke wateren voor de westkust van Zuid-Amerika. Met de chathamalbatros en verwante soorten hoort hij tot de grote, grijskoppige Thalassarche-albatrossen met een duimvlek op de ondervleugel.
Geluid
Op zee meestal stil; bij het gedrang om voedsel krassende en kakelende geluiden.
Opname: Dan Lane — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
90 cm, een grote Thalassarche-albatros. Kop en hals zijn grijs, met een lichter, zilverig voorhoofd en een donkere zone rond het oog. Rug, bovenvleugel en staart zijn donker grijsbruin, romp en onderdelen wit. De snavel is bleek grijsgroen, met een lichtgele bovenrand en een donkere vlek aan de punt van de ondersnavel. De ondervleugel is wit met smalle zwarte randen en een kleine zwarte duimvlek aan de basis van de voorrand. Jonge vogels hebben een grijzere kop en een grijze snavel met een donkere punt.
Verwarringssoorten
De chathamalbatros Thalassarche eremita heeft een donkerder, egaal grijze kop zonder licht voorhoofd en een gele snavel. Bullers albatros Thalassarche bulleri is kleiner, met een zwart-gele snavel en een bredere zwarte voorrand van de ondervleugel. De wenkbrauwalbatros Thalassarche melanophris heeft een witte kop, een oranjegele snavel en brede donkere ondervleugelranden.
Leefgebied
Open oceaan, vooral boven het continentaal plat en de plaatrand in de koude Humboldtstroom. Eet vis, inktvis en kreeftachtigen, en volgt vissersschepen. Broedt in dichte kolonies op kale, rotsige eilanden; het nest is een kegel van modder, guano en plantenresten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied het hele jaar op zee voor Peru, met de grootste aantallen in de zuidelijke winter; noordelijk tot voor Ecuador. Niet in Bolivia en niet geregeld rond de Galápagos. Buiten het gidsgebied broedt hij vooral op de Bounty- en Snareseilanden bij Nieuw-Zeeland, en in klein aantal op de Crozeteilanden in de Indische Oceaan; buiten de broedtijd ook voor de kust van Chili.
- Jaarrond
- Zomergast (ca. apr–sep)
- Wintergast (ca. okt–mrt)
- Doortrek (mrt–apr, okt–nov)
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Op pelagische tochten vanuit Callao of Pucusana is hij vaak de talrijkste albatros achter de boot, vooral als er visafval wordt gegeven.
Staat van instandhouding
Kwetsbaar. De soort broedt op zeer weinig eilanden, en vogels sterven als bijvangst in de lijn- en trawlvisserij, onder meer voor de kust van Zuid-Amerika.
Wetenschappelijke naam
Thalassarche salvini | (Rothschild, 1893)
Rothschild beschreef de soort in 1893 als Thalassogeron salvini; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Thalassarche werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam komt van Grieks thalassa, 'zee', en arkhē, 'heerschappij', dus 'heerser over de zee'. De soortnaam eert Osbert Salvin (1835–1898), Brits natuuronderzoeker en medeauteur van Biologia Centrali-Americana. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Nieuw-Zeeland.