Albatrossen | Diomedeidae

Albatrosses | Albatros | Albatrosses

Ruim twintig soorten in vier geslachten, met het zwaartepunt op de oceanen rond Antarctica. In deze gids staan er vijf, in twee geslachten. De Galápagosalbatros (Phoebastria irrorata) is de enige albatros die in de tropen broedt: vrijwel de hele wereldpopulatie nestelt op het eiland Española in de Galápagos, met een klein aantal op Isla de la Plata voor de kust van Ecuador, en buiten de broedtijd foerageert hij in de koude, voedselrijke wateren van de Humboldtstroom voor Ecuador en Peru. De vier soorten van het geslacht Thalassarche broeden op eilanden in de zuidelijke oceanen en komen als niet-broedende bezoekers naar diezelfde wateren. De vleugels zijn lang en smal, en een pees in het schoudergewricht houdt ze gestrekt zonder spierkracht, zodat albatrossen urenlang zonder vleugelslag over de golven zweven en op één foerageertocht duizenden kilometers afleggen. Ze hebben twee buisvormige neusgaten aan weerszijden van de snavel, ruiken uitstekend en scheiden overtollig zout af met klieren boven de ogen. Ze eten vooral inktvis, vis, kreeftachtigen en aas van het wateroppervlak, vaak 's nachts. Paren blijven hun leven lang bij elkaar en begroeten elkaar met dansen vol snavelklepperen en roepen naar de hemel. Er komt één ei, op de grond in een kolonie, en de vogels kunnen tientallen jaren oud worden. Verdrinking als bijvangst in de visserij is de grootste bedreiging, ook voor de Galápagosalbatros voor de kust van Peru.