Alle soorten › Stormvogelachtigen › Pijlstormvogels › Bullers pijlstormvogel
Bullers pijlstormvogel | Ardenna bulleri
Buller's Shearwater | Pardela de Buller | Pardela-de-buller
Bullers pijlstormvogel is een middelgrote pijlstormvogel met grijze bovendelen, een donkere M-tekening over de vleugels en zuiver witte onderdelen. De hele wereldstand broedt op één eilandengroep, de Poor Knights-eilanden voor het noorden van Nieuw-Zeeland. Buiten de broedtijd trekt hij naar de noordelijke Grote Oceaan; in het gidsgebied is hij een zeldzame gast ver op zee.
Geluid
Op zee stil. Op de broedplaatsen 's nachts jammerende en kreunende roepen.
Opname: Alex Lin-Moore — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
46–47 cm, een slanke pijlstormvogel met lange, smalle vleugels, een lange, wigvormige donkere staart en een slanke, grijze snavel met donkere punt. Kruin en achterhals zijn donker en vormen een kap tot onder het oog. Mantel, rug en binnenvleugel zijn lichtgrijs; een brede zwartachtige band loopt van de handpennen over de vleugeldekveren en de rug en vormt een duidelijke M. De onderdelen en de ondervleugel zijn zuiver wit, de ondervleugel met een smalle donkere rand. De poten zijn vleeskleurig. Vliegt licht en zwevend, met lange glijvluchten en weinig vleugelslagen. De seksen zijn gelijk; jongen lijken op volwassen vogels.
Verwarringssoorten
De chileense grote pijlstormvogel Ardenna creatopus is zwaarder, met grijsbruine bovendelen zonder scherpe M, een roze snavel met donkere punt, vlekkerige flanken en een ondervleugel met brede donkere randen. De lichte vorm van de wigstaartpijlstormvogel Ardenna pacifica is egaal grijsbruin van boven zonder M-tekening. De juan fernández-stormvogel Pterodroma externa heeft ook een donkere M, maar is gedrongener, met een korte, dikke zwarte snavel, een wit voorhoofd en een hoge, zwenkende vlucht.
Leefgebied
Open oceaan, meestal ver uit de kust boven diep water, soms aan de rand van de Humboldtstroom. Eet kleine vis, inktvis en kreeftachtigen, die hij zwemmend of met korte duiken van het oppervlak pakt; voegt zich soms bij groepen andere zeevogels boven jagende vis. Broedt in kolonies in holen in de bosbodem van de Poor Knights-eilanden.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru een zeldzame gast ver uit de kust, met verspreide meldingen voor het midden en zuiden. Uit Ecuador een enkele melding; uit Colombia en van de Galápagos niet met zekerheid bekend. Ontbreekt in Bolivia. Broedt niet in het gidsgebied. Buiten het gidsgebied broedend op de Poor Knights-eilanden (Nieuw-Zeeland); buiten de broedtijd in de noordelijke Grote Oceaan, van Japan tot voor de kust van Californië, en in kleinere aantallen voor Chili.
Hoe en wanneer kijken
Alleen te verwachten op pelagische tochten ver uit de kust van Peru; een waarneming is niet te voorspellen. Let op de lichtgrijze bovendelen met de donkere M en de lichte, zwevende vlucht.
Staat van instandhouding
Kwetsbaar (VU). De wereldstand is groot, maar broedt op één eilandengroep. Na het verwijderen van verwilderde varkens in de jaren 1930 is de stand sterk toegenomen. Ingevoerde roofdieren, branden en veranderingen in het voedselaanbod op zee zijn de voornaamste risico's.
Wetenschappelijke naam
Ardenna bulleri | (Salvin, 1888) (GBIF: Puffinus bulleri)
Salvin beschreef de soort in 1888 als Puffinus bulleri; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Ardenna werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam is een laatmiddeleeuws-Latijnse naam die Aldrovandi in 1603 gebruikte voor de 'Diomedesvogels'. Ardènna en Artènna zijn Italiaanse dialectnamen voor een pijlstormvogel, volgens Capponi gebaseerd op ardea, 'reiger'. De soortnaam eert Walter Lawry Buller (1838–1906), Nieuw-Zeelandse jurist en ornitholoog. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Nieuw-Zeeland.