Alle soorten › Stormvogelachtigen › Pijlstormvogels › Wigstaartpijlstormvogel
Wigstaartpijlstormvogel | Ardenna pacifica
Wedge-tailed Shearwater | Pardela del Pacífico | Bobo-de-cauda-cunha
De wigstaartpijlstormvogel is een grote, slanke pijlstormvogel van de tropische delen van de Indische en de Grote Oceaan, met een lange, wigvormige staart. Hij broedt op tropische eilanden van Hawaï tot de Revillagigedo-eilanden voor Mexico. In het gidsgebied is hij een schaarse gast ver op zee, vooral in het warme water rond de Galápagos en voor het noorden.
Geluid
Op zee stil. Op de broedplaatsen 's nachts langgerekte, kreunende en jammerende roepen.
Opname: Sreekar — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
41–46 cm, een slanke pijlstormvogel met lange, brede vleugels die vaak naar voren gebogen worden gehouden, een lange, wigvormige staart en een slanke, grijze snavel. Er is een donkere vorm, egaal donker grijsbruin, en een lichte vorm met grijsbruine bovendelen en witte onderdelen en ondervleugel met donkere randen; in de oostelijke Grote Oceaan komen beide voor. De poten zijn vleeskleurig. Vliegt ontspannen, met trage vleugelslagen en lange glijvluchten laag over het water. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De grauwe pijlstormvogel Ardenna grisea heeft een kortere, ronde staart, een donkere snavel, een zilverwitte ondervleugel en snellere, stijvere vleugelslagen. De zwarte stormvogel Procellaria parkinsoni is zwaarder gebouwd, met een kortere staart en een lichte snavel met donkere punt. De chileense grote pijlstormvogel Ardenna creatopus heeft een roze snavel met donkere punt, een kortere staart en vlekkerige grijze flanken. Bullers pijlstormvogel Ardenna bulleri heeft een donkere M-tekening op de grijze bovendelen en een zuiver witte ondervleugel.
Leefgebied
Warme, tropische open oceaan, meestal ver uit de kust, vaak boven scholen tonijn en dolfijnen die kleine vis naar het oppervlak drijven. Eet vis en inktvis, die hij in vlucht of zwemmend van het oppervlak pikt. Broedt in kolonies in holen in zand of onder struiken op tropische eilanden.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Op zee in de warme wateren rond de Galápagos en voor de Pacifische kust van Colombia en Ecuador, meestal ver uit de kust; voor het noorden van Peru zeldzaam. Ontbreekt in Bolivia. Broedt niet in het gidsgebied. Buiten het gidsgebied broedend op eilanden in de tropische Indische en Grote Oceaan, onder meer op Hawaï en de Revillagigedo-eilanden.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Op pelagische tochten ver uit de kust van Ecuador of tussen de Galápagos en het vasteland; zoek boven groepen dolfijnen en jagende tonijn.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De wereldstand is groot. Ingevoerde ratten en katten en verstoring op de broedeilanden zijn plaatselijke bedreigingen.
Wetenschappelijke naam
Ardenna pacifica | (Gmelin, 1789) (GBIF: Puffinus pacificus)
Gmelin beschreef de soort in 1789 als Procellaria pacifica; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Ardenna werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam is een laatmiddeleeuws-Latijnse naam die Aldrovandi in 1603 gebruikte voor de 'Diomedesvogels'. Ardènna en Artènna zijn Italiaanse dialectnamen voor een pijlstormvogel, volgens Capponi gebaseerd op ardea, 'reiger'. De soortnaam verwijst naar de Grote of Stille Oceaan, Latijn pacificus. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Kermadeceilanden, Nieuw-Zeeland.