Alle soorten › Steltloperachtigen › Grielen › Caribische griel
Caribische griel | Hesperoburhinus bistriatus
Double-striped Thick-Knee | Alcaraván americano | Téu-téu-da-savana
De Caribische griel is de grootste griel van Amerika, een bewoner van droge savannen en weidegebied. Overdag rust hij in kleine groepjes in open terrein, waar zijn gestreepte kleed hem verbergt; 's nachts gaat hij op jacht en laat hij zijn luide roep horen. In het gidsgebied komt hij alleen in Colombia voor.
Geluid
Vooral 's nachts een luide, kakelende reeks roepen, ka-ka-ka-ka-kaa, die aanzwelt en weer afneemt; vaak roepen meerdere vogels tegelijk.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
43–48 cm, met een grote kop, grote gele ogen, een korte, dikke donkere snavel met gele basis en lange, geelgroene poten. De bovendelen zijn bruin met donkere en lichte strepen. Een brede witte wenkbrauwstreep wordt boven door een zwarte streep begrensd. Hals en borst zijn bruingrijs en duidelijk donker gestreept, de buik is wit. In vlucht zijn zwarte slagpennen met witte vlekken te zien. De seksen zijn gelijk; jongen zijn valer.
Verwarringssoorten
De Peruaanse griel Hesperoburhinus superciliaris is kleiner en grijzer, met een effen grijze borst, en leeft alleen in de droge kustvlakte ten westen van de Andes in Ecuador en Peru. In het gidsgebied komt geen andere griel binnen het verspreidingsgebied voor.
Leefgebied
Open, droge savanne, grasland met verspreide bomen, weiden en veeteeltland en open plekken in droog bos, vooral in het laagland tot ongeveer 500 m, plaatselijk hoger. Eet 's nachts insecten, andere ongewervelden en kleine gewervelde dieren zoals hagedissen en knaagdieren. De eieren liggen in een kaal kuiltje op de grond.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het droge Caribische laagland, inclusief de Guajira, het noordelijke Magdalenadal en de Llanos ten oosten van de Andes. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Zuid-Mexico via Midden-Amerika tot Venezuela, de Guyana's en het noorden van Brazilië, en op Hispaniola.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In de Llanos en de droge Caribische laagvlakte 's avonds langs wegen door weiden en savanne, waar de vogels in het licht van een lamp op de grond staan. Overdag rusten ze vaak in de schaduw van struiken of bomen in open weidegebied.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort profiteert plaatselijk van ontbossing voor veeteelt, maar wordt in sommige streken als huisdier gehouden of bejaagd.
Wetenschappelijke naam
Hesperoburhinus bistriatus | (Wagler, 1829)
Wagler beschreef de soort in 1829 als Charadrius bistriatus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Hesperoburhinus werd in 2023 ingevoerd door Černý, van Els, Natale & Gregory. De geslachtsnaam combineert Grieks hesperos, 'westelijk', met Burhinus: het enige griel-geslacht van het westelijk halfrond. De soortnaam komt van Latijn bi-, 'twee', en striatus, 'gestreept', naar de dubbele streep boven het oog. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Mexico.