Alle soorten › Zangvogels › Mierklauwieren › Carrikers miersluiper
Carrikers miersluiper | Myrmotherula grisea
Yungas Antwren | Hormiguerito ceniciento | Choquinha-das-yungas
Carrikers miersluiper is een grijze miersluiper met een klein verspreidingsgebied in de Yungas van Bolivia en het uiterste zuidoosten van Peru. De Engelse naam verwijst naar dat gebied, de Nederlandse naar M. A. Carriker, die de soort beschreef. Hij is vrijwel geheel tot het gidsgebied beperkt.
Geluid
De zang is een reeks heldere, dalende fluittonen. Roepjes zijn korte, hoge tonen.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
9–10 cm, met een korte staart. Het mannetje is egaal grijs, van onder iets lichter, met een zwarte keel en bovenborst; de vleugels hebben hooguit vage lichte toppen aan de dekveren. Het vrouwtje is olijfbruin van boven en warm okergeel van onder.
Verwarringssoorten
De leigrijze miersluiper Myrmotherula schisticolor leeft op de oostflank van Peru zuidwaarts tot Puno; het mannetje heeft duidelijke witte toppen aan de vleugeldekveren. De langvleugelmiersluiper Myrmotherula longipennis en de grijze miersluiper Myrmotherula menetriesii leven lager, in het Amazonelaagland, en de mannetjes hebben getekende vleugels. De bosmiervireo Dysithamnus mentalis is groter, met een dikkere snavel.
Leefgebied
Onderetage en middenetage van vochtig voetheuvel- en lager bergbos, ook bosranden, oud secundair bos en lianenrijke plekken, ongeveer tussen 600 en 1650 m. Zoekt in paren insecten van bladeren, vaak met gemengde groepen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Bolivia: in de Yungas van La Paz, Beni en Cochabamba. Peru: alleen in het uiterste zuidoosten, in de dalen van Puno bij de grens met Bolivia. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied niet bekend.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in gemengde groepen langs wegen door voetheuvel- en lager bergbos in de Yungas van La Paz en Cochabamba. Let bij grijze miersluipers op de vrijwel ongetekende vleugels van het mannetje.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Door het kleine verspreidingsgebied wel afhankelijk van het behoud van voetheuvelbos, dat plaatselijk voor landbouw wordt gekapt.
Wetenschappelijke naam
Myrmotherula grisea | Carriker, 1935
Carriker beschreef de soort in 1935 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Myrmotherula werd in 1858 ingevoerd door Sclater. De geslachtsnaam is een verkleinvorm van Myrmothera (Grieks murmos, 'mier', en thēras, 'jager'): kleine mierenjager. De soortnaam komt van Middeleeuws Latijn griseus, 'grijs'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Santa Ana, Río Coroico, La Paz, Bolivia.