Alle soorten › Uilen › Echte uilen › Chacobosuil
Chacobosuil | Strix chacoensis
Chaco Owl | Cárabo chaqueño | Coruja-do-chaco
De chacobosuil is een middelgrote, grijsbruine bosuil van de droge bossen van het Chaco-gebied. Hij werd lang als ondersoort van de roodpootbosuil van Chili en Argentinië beschouwd. In het gidsgebied komt hij alleen in het zuidoosten van Bolivia voor.
Geluid
Een reeks diepe, schorre, wat kwakende tonen die versnelt en eindigt in een langgerekte toon, vooral na de schemering.
Opname: Fabrice Schmitt — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
35–38 cm, met een ronde kop zonder oorpluimen, donkere ogen en een geelachtige snavel. De gezichtssluier is witachtig tot lichtgrijs, met donkere concentrische lijnen, een donkere rand en witte wenkbrauwen. De bovendelen zijn grijsbruin, dicht wit en lichtbruin gebandeerd en gevlekt. De onderdelen zijn witachtig met dichte, smalle donkerbruine dwarsbandjes. De bevederde poten zijn witachtig tot lichtgeelbruin. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De roodpootbosuil Strix rufipes van Chili en Argentinië is donkerder en roodbruiner, met een roodbruine sluier en roodachtige poten; hij komt in het gidsgebied niet voor. De bonte bosuil Strix virgata is bruiner, met lengtestrepen op de onderdelen in plaats van dwarsbandjes, en leeft in vochtiger bos. De gestreepte ransuil Asio clamator en de Amerikaanse oehoe Bubo virginianus hebben duidelijke oorpluimen.
Leefgebied
Droog Chaco-bos, doornstruweel en open droog bos met cactussen, ook in de overgang naar de droge dalen aan de voet van de Andes, ruwweg tot 1000 m, plaatselijk hoger. Jaagt 's nachts op kleine knaagdieren, vogels, hagedissen en grote insecten. Broedt vermoedelijk in boomholten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Komt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos niet voor. In Bolivia alleen in het zuidoosten, in het Chaco-gebied van Santa Cruz, Chuquisaca en Tarija. Buiten het gidsgebied in het westen van Paraguay en het noorden en midden van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister na de schemering in droog Chaco-bos in het zuidoosten van Bolivia naar de reeks diepe roepen; de uil zit vaak op een lage tak aan de rand van een weg of open plek.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is plaatselijk algemeen, maar het Chaco-bos wordt op grote schaal gekapt voor landbouw en veeteelt.
Wetenschappelijke naam
Strix chacoensis | Cherrie & Reichenberger, 1921
Cherrie & Reichenberger beschreef de soort in 1921 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Strix werd in 1758 ingevoerd door Linnaeus. De geslachtsnaam komt van Latijn strix (Grieks strinx), 'uil', in de oudheid een krijsende nachtvogel. De soortnaam verwijst naar de Gran Chaco in Zuid-Amerika. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Fort Wheeler, Chaco, Paraguay.