Alle soorten › Zangvogels › Mierklauwieren › Cherrie's miersluiper
Cherrie's miersluiper | Myrmotherula cherriei
Cherrie's Antwren | Hormiguerito de Cherrie | Choquinha-de-peito-riscado
Cherrie's miersluiper is een kleine, zwaar zwart-wit gestreepte miersluiper van laag bos op witte zandgronden, galerijbos en zwartwaterrivieren in het noorden van het Amazonegebied en het Orinocobekken. In het gidsgebied leeft hij in het oosten van Colombia en, als geïsoleerde stand, in het noordoosten van Peru. De soort is genoemd naar de Amerikaanse natuuronderzoeker George Cherrie.
Geluid
De zang is een korte, zeer hoge, scherpe ratelende triller die aan het begin iets stijgt. De roep is een hoog, nasaal tjeew of tie-tjoew.
Opname: Iván Lau — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
9–10 cm, met een zeer korte staart en een dunne snavel. Het mannetje is zwart-wit gestreept op kop, kruin en rug, met een smalle witte vlek tussen de schouders, zwarte vleugels met witte toppen aan de dekveren en witte onderdelen met brede zwarte strepen van keel tot flanken. Het vrouwtje heeft geelbruine in plaats van witte strepen op de kop, geen witte schoudervlek en lichtgeelbruine onderdelen met smallere zwarte strepen.
Verwarringssoorten
De amazonemiersluiper Myrmotherula multostriata heeft smallere strepen op de onderdelen; het vrouwtje heeft een oranjebruine kop en nauwelijks gestreepte onderdelen. Hij leeft vooral langs witwaterrivieren en in várzea. De geelkeelmiersluiper Myrmotherula ambigua heeft een gele keel en onderdelen en leeft in de kroon. De dwergmiersluiper Myrmotherula brachyura heeft gele, ongestreepte onderdelen.
Leefgebied
Onderste en middelste lagen van laag, struikachtig bos op witte zandgronden, galerijbos in savannes, várzea- en igapóbos en struikgewas op eilanden, zandbanken en langs lagunes van zwartwaterrivieren, in het laagland. Zoekt in paren kleine geleedpotigen in bladeren en lianen. Het nest is een opgehangen kommetje.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in het oosten, vooral in galerijbos en bos op witte zandgronden in Vichada, Guainía en Vaupés. Peru: een geïsoleerde stand in het noordoosten van Loreto, langs de randen van beken en lagunes, onder meer in het stroomgebied van de Río Nanay. Ontbreekt in Ecuador, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela en het noordwesten van Brazilië, in de stroomgebieden van de Rio Negro en de Rio Branco.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs de oevers van zwartwaterrivieren en in laag bos op witte zandgronden, in Colombia rond Inírida en in Peru in de zandbossen bij Iquitos. Let op de brede zwarte strepen op de onderdelen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het leefgebied is grotendeels intact; de geïsoleerde stand in Peru is klein en plaatselijk.
Wetenschappelijke naam
Myrmotherula cherriei | Berlepsch & Hartert, 1902
Berlepsch & Hartert beschreef de soort in 1902 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Myrmotherula werd in 1858 ingevoerd door Sclater. De geslachtsnaam is een verkleinvorm van Myrmothera (Grieks murmos, 'mier', en thēras, 'jager'): kleine mierenjager. De soortnaam eert George Kruck Cherrie (1865–1948), Amerikaanse natuuronderzoeker en verzamelaar in Zuid-Amerika. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Perico, boven-Orinoco, Venezuela.