Alle soorten › Zangvogels › Lijsters › Chiguancolijster
Chiguancolijster | Turdus chiguanco
Chiguanco Thrush | Zorzal chiguanco | Sabiá-chiguanco
De chiguancolijster is een egaal grijsbruine lijster met een oranjegele snavel en gele poten, de gewone lijster van de droge en open delen van de centrale Andes. Hij leeft in akkerland, struweel, dorpen en tuinen en in Peru ook aan de kust. Zijn naam komt uit het Quechua.
Geluid
De zang is een langzame reeks korte, fluitende frasen met pauzes, vaak al voor zonsopgang. De roep is een droog tsjuk, bij onrust snel herhaald tot een ratelend tsjuk-tsjuk-tsjuk.
Opname: Jacob Wijpkema — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
26–28 cm, slank en vrij langstaartig. Het verenkleed is egaal grijsbruin tot olijfgrijs, met een iets lichtere keel met vage strepen en een lichtere buik. De snavel is oranjegeel tot geel, de poten zijn geel; een oogring ontbreekt. Het mannetje van de zuidelijke ondersoort, in Bolivia, is donkerder, bijna zwartbruin. Het vrouwtje is bruiner en doffer dan het mannetje. Jonge vogels hebben lichte vlekken op de bovendelen en donkere vlekken op de onderdelen.
Verwarringssoorten
De reuzenlijster Turdus fuscater is groter en donkerder, het mannetje met een gele oogring; hij leeft vooral in vochtiger bos en struweel. Het vrouwtje van de fluweellijster Turdus serranus is donkerder bruin en leeft in het binnenste van vochtig bergbos. De loodruglijster Turdus reevei in het Tumbesgebied heeft een blauwgrijze rug en een witachtige iris.
Leefgebied
Akkers en terrassen met heggen, droog struweel, Polylepis-bosjes, oeverbos, aanplant van eucalyptus, dorpen, tuinen en parken, van zeeniveau in de kustvalleien en lomas van Peru tot ongeveer 4200 m. Zoekt op de grond naar regenwormen, insecten en andere ongewervelden, en eet daarnaast vruchten en bessen. Het nest is een kom in een struik, boom of muur.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Ecuador in de droge inter-Andesdalen, vooral in het midden en zuiden van het land. In Peru verspreid door de Andes, op beide flanken, en plaatselijk in de kustvalleien. In Bolivia in de Andes, op het altiplano en in de droge valleien van de oostflank. Ontbreekt in Colombia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noorden van Chili en het noordwesten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Kijk op akkers, in tuinen en langs heggen in de dorpen en steden van de Andes, zoals rond Cusco en Arequipa; de vogels zoeken vaak open op de grond naar voedsel.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd in de huidige afbakening. Algemeen en wijdverbreid, en profiteert van kleinschalig cultuurland en aanplant rond nederzettingen.
Wetenschappelijke naam
Turdus chiguanco | d'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye, 1837
D'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye beschreef de soort in 1837 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Turdus werd in 1758 ingevoerd door Linnaeus. De geslachtsnaam komt van Latijn turdus, 'lijster'. De soortnaam is de Aymara-naam chiguanco voor deze lijster, overgenomen van d'Orbigny (1834). Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Tacua, Peru.