Alle soorten › Zangvogels › Vireo's › Citroenborstvireo
Citroenborstvireo | Hylophilus thoracicus
Lemon-chested Greenlet | Verdillo pechilimón | Vite-vite
De citroenborstvireo is een kleine vireo van het Amazonelaagland, met een grijze kop, een licht oog en een gele band over de borst. Hij leeft hoog in het bladerdak en sluit zich vaak aan bij gemengde groepen.
Geluid
Een snelle, heldere reeks van gelijke, fluitende tonen, vaak lang herhaald. Roept ook nasaal en klagend.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
12 cm, met een dunne, spitse snavel en een vrij korte staart. Kruin en achterhals zijn grijs, de rest van de bovendelen olijfgroen. Het oog is lichtgeel tot witachtig. De keel is witachtig, de borst citroengeel, de buik grijswit met een gele zweem op de flanken. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De grijsnekvireo Hylophilus semicinereus heeft een olijfgroene kruin en een grijze, niet gele borst. De grijskopvireo Hylophilus pectoralis heeft een donker oog en een okergele borst en leeft meer in open bos en struweel. De bruinvoorhoofdvireo Pachysylvia hypoxantha heeft een donker oog, een bruinige kruin en geheel gele onderdelen.
Leefgebied
Bladerdak en randen van vochtig laaglandbos, zowel terra firme als várzea, en hoog secundair bos, meest onder 600 m, plaatselijk hoger in de voetheuvels. Zoekt insecten tussen bladeren, vaak in gemengde groepen. Het nest is een kleine, hangende kom in een vork van een twijg.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in het Amazonelaagland in het zuidoosten. Ecuador: in het oostelijk laagland. Peru: in het Amazonelaagland ten oosten van de Andes. Bolivia: in het noordelijk en oostelijk laagland. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela, de Guyana's en Amazonisch Brazilië, met een afzonderlijke populatie in het zuidoosten van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Volg gemengde groepen in het bladerdak, bijvoorbeeld vanaf een uitkijktoren of langs een rivieroever in het oostelijk laagland; de zang verraadt de soort vaak voordat je hem ziet.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd in de huidige afbakening. De soort is verbreid in een groot laaglandbosgebied.
Wetenschappelijke naam
Hylophilus thoracicus | Temminck, 1822
Temminck beschreef de soort in 1822 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Hylophilus voerde hij in datzelfde werk in. De geslachtsnaam komt van Grieks hulē, 'bos', en philos, 'liefhebbend': 'bosliefhebber'. De soortnaam komt van Latijn thoracicus, 'van de borst' (Grieks thōrax), naar de gele borstband. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Rio de Janeiro, Brazilië.