Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse zangers › Citroenzanger

Citroenzanger | Protonotaria citrea

Prothonotary Warbler | Reinita protonotaria | Mariquita-protonotária

De citroenzanger is een goudgele zanger met blauwgrijze vleugels, die zowel in het broedgebied als in het winterverblijf aan water gebonden is. Hij broedt in boomholten in moerasbossen in het oosten van Noord-Amerika, wat bij zangers ongebruikelijk is, en overwintert vooral in mangroven van Midden-Amerika en het noorden van Zuid-Amerika.

Citroenzanger (Protonotaria citrea)
Foto: U.S. Fish and Wildlife Service Northeast Region — CC BY 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een luid, metalig tsjip, dat lijkt op de roep van de waterlijsters. De zang is een reeks heldere, gelijke tonen, swiet-swiet-swiet.

Luister: ZangXC1082047

Opname: David Darrell-Lambert — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

13–14 cm, met een vrij lange, spitse, zwarte snavel. Het mannetje heeft een goudgele kop en onderzijde, een olijfgroene rug, effen blauwgrijze vleugels zonder vleugelstrepen en een blauwgrijze staart met witte vlekken. Het vrouwtje is doffer geel, met een olijfkleurige kruin. De onderstaartdekveren zijn wit. Het donkere oog valt op in de gele kop.

Verwarrings­soorten

De gele zanger Setophaga aestiva en de mangrovezanger Setophaga petechia hebben gele zomen op de olijfkleurige vleugels, gele staartvlekken en een kortere snavel. De blauwvleugelzanger Vermivora cyanoptera heeft een zwarte oogstreep en twee witte vleugelstrepen.

Leefgebied

In het winterverblijf vooral in mangrove, ook in moerasbos, natte bossen langs rivieren en plassen en vochtig laaglandbos, meestal onder 500 m. Zoekt insecten, spinnen en kleine slakken in de lagere en middelste lagen en drinkt soms nectar. Broedt niet in het gidsgebied.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

Wintergast, vooral van september tot maart. In Colombia vrij algemeen in de mangroven van de Caribische kust, schaarser aan de Pacifische kust en landinwaarts in de Magdalenavallei. In Ecuador zeldzaam, vooral in het noordwesten. In Peru uitzonderlijk. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Broedt in het oosten van de Verenigde Staten en overwintert van het zuiden van Mexico tot Colombia en Venezuela.

  • Wintergast (ca. okt–mrt)
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in de wintermaanden langs mangrove en moerasbos aan de Caribische kust van Colombia, vaak laag boven het water; de luide roep verraadt de vogel.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Afname van de Noord-Amerikaanse stand en verlies van mangrove in het winterverblijf zijn de belangrijkste bedreigingen.

Wetenschappelijke naam

Protonotaria citrea | (Boddaert, 1783)

Boddaert beschreef de soort in 1783 als Motacilla citrea; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Protonotaria werd in 1858 ingevoerd door Baird. De geslachtsnaam komt van Laatlatijn protonotarius, 'protonotaris', een notaris aan het Byzantijnse hof die goudgele gewaden droeg, naar het gele verenkleed. De soortnaam komt van Latijn citreus, 'citroengeel', naar het gele verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Louisiana, Verenigde Staten.