Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Cochabambaboomgors
Cochabambaboomgors | Poospiza garleppi
Cochabamba Mountain Finch | Monterita de Cochabamba | Tico-tico-de-cochabamba
De cochabambaboomgors is een grote, endemische boomgors van de Andes van centraal Bolivia. Hij combineert een grijze rug met een roestoranje wenkbrauw en onderzijde. De soort is gebonden aan halfvochtig struweel en bos met Polylepis en els, een leefgebied dat sterk is ingekrompen.
Geluid
De zang is een korte, heldere, fluitende frase, vaak herhaald vanaf de top van een struik. De roep is een metalig tsjip.
Opname: Ross Gallardy — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
18 cm, met een kegelvormige, donkergrijze snavel en een vrij lange staart. Kop en bovendelen zijn grijs, de wangen donkerder grijs. De wenkbrauwstreep en de onderdelen, van keel tot onderstaartdekveren, zijn diep roestoranje; de flanken zijn grijs aangezet. Vleugels en staart zijn donkergrijs. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer en bleker, met minder roest.
Verwarringssoorten
De roodflankboomgors Poospizopsis hypocondria is kleiner, heeft een witte wenkbrauwstreep en keel en alleen roestbruine flanken. De roestbrauwboomgors Microspingus erythrophrys is veel kleiner, met een olijfgrijze rug en een fijnere snavel. De grijsflankboomgors Poospizopsis caesar in het zuiden van Peru heeft een witte keel en wenkbrauw en een kastanjebruine borst.
Leefgebied
Halfvochtig struweel, randen van Polylepis-bos en elzenbos, vaak in ravijnen en langs beken, ook in heggen bij akkers, ongeveer tussen 2700 en 4000 m. Zoekt in struiken en op de grond naar zaden, knoppen en insecten, meestal in paartjes of kleine groepjes.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Alleen in Bolivia, in de Andes van de departementen Cochabamba en Potosí, plaatselijk ook aangrenzend Chuquisaca. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. Endemisch voor het gidsgebied.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de beboste ravijnen met Polylepis boven de stad Cochabamba, bijvoorbeeld in het Tunari-gebergte; de vogels zitten 's ochtends vaak bovenop een struik.
Staat van instandhouding
Gevoelig (NT). Het leefgebied is klein en versnipperd en neemt af door houtkap voor brandhout, begrazing en branden.
Wetenschappelijke naam
Poospiza garleppi | (Berlepsch, 1893)
Berlepsch beschreef de soort in 1893 als Compsospiza garleppi; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Poospiza werd in 1847 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Oudgrieks poa, 'gras', en spiza, 'vink'. De soortnaam eert de Duitse broers Gustav Garlepp (1862-1907) en Otto Garlepp (1864-1959), beroepsverzamelaars in Zuid-Amerika, onder meer in Bolivia. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Vacas, Cochabamba, Bolivia.