Alle soorten › Zangvogels › Vireo's › Dikbekvireo
Dikbekvireo | Vireo crassirostris
Thick-billed Vireo | Vireo piquigrueso | Juruviara-de-bico-grosso
De dikbekvireo is een grijsgroene vireo met een opvallend dikke snavel van de eilanden in het Caribisch gebied. In het gidsgebied leeft hij alleen op Providencia en Santa Catalina, Colombiaanse eilanden voor de kust van Nicaragua. De vogels daar vormen een eigen ondersoort, approximans, die soms als aparte soort wordt beschouwd.
Geluid
De zang is een snelle, kwetterende frase van enkele tonen, vaak met een uitroepende slottoon, met korte tussenpozen herhaald. Roept met een schor, schel gekwetter.
Opname: Paul Driver — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
13–14 cm, met een korte, dikke, grijze snavel. De bovendelen zijn grijsachtig olijfgroen, de kruin en nek grijzer. Gele teugels en een gele oogring vormen een bril; een donkere teugelstreep. Twee witte vleugelstrepen. De onderdelen zijn vaalgeel tot geelbruin, de keel lichter. De iris is donker. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De baardvireo Vireo altiloquus, op hetzelfde eiland, is groter, met een donkere baardstreep, een witte wenkbrauwstreep en geen vleugelstrepen. De witoogvireo Vireo griseus heeft bij volwassen vogels een witte iris en een dunnere snavel, en komt alleen als dwaalgast voor. De San-Andrésvireo Vireo caribaeus leeft alleen op San Andrés en heeft een dunnere snavel en wittere onderdelen.
Leefgebied
Struikgewas, droog bos, bosranden, mangrove en begroeiing in weiden en rond huizen, van zeeniveau tot de hoogste delen van het eiland. Zoekt insecten en vruchten in dichte begroeiing op lage tot middelhoge hoogte. Het nest is een hangend kommetje in een struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: alleen op Providencia en Santa Catalina in de Caribische Zee. Ecuador, Peru en Bolivia: ontbreekt. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied op de Bahama's, de Kaaimaneilanden en het eiland Tortuga bij Haïti.
Hoe en wanneer kijken
Op Providencia is hij te vinden in struikgewas en bosjes rond de dorpen en op de heuvels. Volg de kwetterende zang uit dichte struiken.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De ondersoort op Providencia heeft een zeer klein verspreidingsgebied en is kwetsbaar voor orkanen en verlies van begroeiing.
Wetenschappelijke naam
Vireo crassirostris | (Bryant, 1859)
Bryant beschreef de soort in 1859 als Lanivireo crassirostris; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Vireo werd in 1808 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam is Latijn vireo, een groene trekvogel, mogelijk het vrouwtje van de wielewaal of de groenling; verwant aan virere, 'groen zijn'. De soortnaam komt van Latijn crassus, 'dik', en rostrum, 'snavel': 'diksnavelig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit New Providence, Bahama's.