Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Driebanddoradito
Driebanddoradito | Pseudocolopteryx dinelliana
Dinelli's Doradito | Doradito tucumano | Doradito-de-dinelli
De driebanddoradito is een kleine, gele tiran van moerassen en natte graslanden in het noorden van Argentinië. Na de broedtijd trekt hij in de zuidelijke winter naar het noorden en bereikt dan net het zuiden van Bolivia. Het is een soort met een klein broedgebied, die afhankelijk is van moerassen in de Chaco.
Geluid
Een zachte, maar wat snerpende zang van ritmisch herhaalde tonen, en korte, droge roepjes.
Opname: Bernabe Lopez-Lanus — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
11 cm, met een dunne, zwarte snavel en een vrij korte staart. Kop en bovendelen zijn geelachtig olijfgroen, met een roodbruine zweem op kruin, teugel en wangen. De vleugels zijn grijzig olijf, met dunne, okerkleurige randen en twee vage vleugelstrepen. Keel en onderdelen zijn helder geel. De seksen lijken op elkaar; het vrouwtje is iets doffer geel.
Verwarringssoorten
De smalvleugeldoradito Pseudocolopteryx acutipennis mist de roodbruine zweem op de kop en leeft vooral hoger in de Andes. De tikkerdoradito Pseudocolopteryx citreola is iets groter, met een bruinere rug en een tikkende roep. De kuifdoradito Pseudocolopteryx sclateri heeft een donkere, gestreepte kuif en een gestreepte rug.
Leefgebied
Rietvelden, moerassen met hoog gras en struweel bij water in het laagland, tot ongeveer 500 m. Zoekt insecten en spinnen laag in de dichte moerasvegetatie. Het nest is een kommetje tussen de stengels.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Bolivia alleen in het zuiden en zuidoosten, als wintergast in de zuidelijke winter. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied broedt hij in het noorden van Argentinië; in de winter ook in het westen van Paraguay.
- Zomergast (ca. apr–sep)
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek van mei tot september in rietvelden en natte graslanden in de Chaco van zuidelijk Bolivia en let op kleine, gele vogels die even boven in de stengels zitten.
Staat van instandhouding
Gevoelig. De stand is klein en neemt af; het leefgebied gaat achteruit door kanalisatie en drooglegging van moerassen en door omzetting van ruigte in weiland en akkers.
Wetenschappelijke naam
Pseudocolopteryx dinelliana | Lillo, 1905
Lillo beschreef de soort in 1905 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Pseudocolopteryx voerde hij in datzelfde werk in. De geslachtsnaam komt van Grieks pseudos, 'vals', en het geslacht Colopteryx, van Grieks kolos, 'gestompt', en pterux, 'vleugel'. De soortnaam eert de Argentijnse bioloog Luis Dinelli. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Omgeving van Tucumán, Argentinië.