Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Tikkerdoradito
Tikkerdoradito | Pseudocolopteryx citreola
Ticking Doradito | Doradito limón | Doradito-limão
De tikkerdoradito is een kleine, olijfbruine en citroengele tiran van rietvelden en struweel bij water. Hij werd pas vrij recent als aparte soort afgesplitst van de zangdoradito Pseudocolopteryx flaviventris van het oosten van Argentinië. Zijn naam verwijst naar de tikkende tonen waarmee zijn zang begint.
Geluid
De zang begint met lage, tikkende tonen, eerst langzaam en dan sneller herhaald, en stopt abrupt. De roep is een droog tek.
Opname: Cristian Pinto — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
11–12 cm, met een dunne snavel en een middellange staart. Kop en bovendelen zijn dof olijfbruin, de kruin met een roodbruine zweem; teugel en wangen zijn donkerder. De vleugels zijn olijfbruin, met kaneelkleurige randen aan de slagpennen en twee smalle vleugelstrepen. Keel en onderdelen zijn citroengeel. De seksen lijken op elkaar; het mannetje heeft een geheel zwarte snavel, het vrouwtje een lichte, roze snavelbasis.
Verwarringssoorten
De smalvleugeldoradito Pseudocolopteryx acutipennis is groener op de rug, zonder roodbruine kruin, en leeft vooral in moerassen in de Andes. De driebanddoradito Pseudocolopteryx dinelliana is kleiner en geler olijf op de rug. De kuifdoradito Pseudocolopteryx sclateri heeft een donkere, gestreepte kuif.
Leefgebied
Dicht struweel, vaak met Baccharis of tamarisk, ruigte langs waterlopen en rietvelden, vooral in droge dalen en in het laagland. Zoekt insecten laag in de vegetatie. Het nest is een kommetje tussen de stengels.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Bolivia vooral als wintergast in de zuidelijke winter, in de droge dalen en het laagland van het zuiden en midden; broeden in het zuiden van Bolivia is gemeld. Uit Peru zijn geen zekere gegevens bekend. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied broedt hij in het midden van Chili en in het westen van Argentinië.
Hoe en wanneer kijken
Luister in de zuidelijke winter in struweel en rietkragen van de droge dalen van zuidelijk Bolivia naar de reeks tikkende tonen.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is groot; de stand is niet goed bekend en neemt waarschijnlijk af.
Wetenschappelijke naam
Pseudocolopteryx citreola | (Landbeck, 1864)
Landbeck beschreef de soort in 1864 als Arundinicola citreola; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Pseudocolopteryx werd in 1905 ingevoerd door Lillo. De geslachtsnaam komt van Grieks pseudos, 'vals', en het geslacht Colopteryx, van Grieks kolos, 'gestompt', en pterux, 'vleugel'. De soortnaam is een verkleinvorm van Latijn citreus, 'citroengeel', naar het gele verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Mapochodal bij Santiago, Chili.