Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse zangers › Driestreepzanger
Driestreepzanger | Basileuterus tristriatus
Three-striped Warbler | Reinita cabecilistada | Pula-pula-de-três-listras
De driestreepzanger is een zanger van de ondergroei van Andesbos met een kop vol contrasten: zwarte kruinstreken, een lichte middenstreep en wenkbrauwstreep en een zwarte wangvlek. Hij leeft in luidruchtige groepjes die vaak de kern van gemengde troepen vormen. Na recente splitsingen omvat de soort de vormen van Colombia, Ecuador en Peru; in het zuiden van het gidsgebied wordt ze vervangen door de yungaszanger.
Geluid
De roep is een scherp tsjik; groepjes laten een aanhoudend, schel gekwetter horen. De zang is een snelle, ijle en wat schrille warreling van hoge tonen, vaak door meerdere vogels tegelijk gezongen.
Opname: Brian Cox — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13 cm. De kop heeft twee brede zwarte kruinstreken met daartussen een smalle zeemkleurige tot witachtige middenstreep, een lichte wenkbrauwstreep en een zwarte wangvlek onder het oog. De bovenzijde is olijfgroen, de onderzijde dof geel tot zeemgeel, op de flanken olijfkleurig. De poten zijn roze tot geelachtig. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn valer en bruiniger, met een minder scherp koppatroon.
Verwarringssoorten
De yungaszanger Basileuterus punctipectus vervangt de soort in het zuidoosten van Peru en in Bolivia en heeft vlekjes op de borst. De zwartkuifzanger Myiothlypis nigrocristata heeft een zwarte middenkruin, een gele wenkbrauwstreep en geen wangvlek, en leeft hoger in struikgewas. De goudkruinzanger Myiothlypis coronata heeft een roodbruine kruinstreep en een grijze kop. De santamartazanger Myiothlypis basilica leeft alleen in de Sierra Nevada de Santa Marta, waar de driestreepzanger ontbreekt.
Leefgebied
Ondergroei en onderste middenlaag van vochtig bergbos en nevelwoud, ook oud secundair bos en beschutte bosranden, vooral tussen 1000 en 2500 m. Leeft in groepjes van vier tot tien vogels die snel door het gebladerte trekken en insecten van bladeren en twijgen pikken. Het nest is een overkoepeld nest met zijingang op de grond, tegen een begroeide helling.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in alle drie Andesketens en de Serranía de Perijá, maar niet in de Sierra Nevada de Santa Marta. Ecuador: op beide Andeshellingen. Peru: langs de oostelijke Andeshelling zuidwaarts tot in het zuidoosten, waar de yungaszanger het overneemt. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de bergen van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Loop door nevelwoud langs bospaden en luister naar het schelle gekwetter van een groepje dat laag door de ondergroei trekt; waar zo'n groep is, volgen vaak andere soorten van een gemengde troep.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Algemeen in aaneengesloten bergbos; de soort is van bos afhankelijk en verdwijnt waar bergbos wordt gekapt.
Wetenschappelijke naam
Basileuterus tristriatus | (Tschudi, 1844)
Tschudi beschreef de soort in 1844 als Myiodioctes tristriatus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Basileuterus werd in 1848 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam is een Oudgriekse vogelnaam, basileuteros, 'koninklijker'. De soortnaam komt van Latijn tri-, 'drie', en striatus, 'gestreept', naar de drie strepen op de kop. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Vitocdal, Junín, Peru.