Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Druppelbergtangare
Druppelbergtangare | Anisognathus lacrymosus
Lacrimose Mountain Tanager | Tangara montana lagrimosa | Sanhaço-montanhês-lacrimoso
De druppelbergtangare dankt haar naam aan een gele traanvlek onder het oog. Ze is een vrij algemene bergtangare van het hoger nevelwoud in de Andes van Colombia tot Peru, met een donker leigrijze rug en okergele onderdelen, en reist vaak mee in gemengde groepen.
Geluid
Roept hoge, dunne tsit-tonen; de zang is een snelle, wat piepende reeks hoge tonen.
Opname: Mitch Lysinger — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
18 cm. De bovendelen zijn donker leigrijs tot blauwgrijs, met blauwe vleugeldekveren en blauwe randen aan vleugels en staart. Het gezicht is zwartachtig, met een gele vlek onder het oog en een tweede gele vlek op de halszijde. De onderdelen zijn okergeel tot oranjegeel. De seksen zijn gelijk. De ondersoorten verschillen in de tint van rug en onderdelen.
Verwarringssoorten
De roodoorbergtangare Anisognathus igniventris is zwart met een scharlakenrode buik en oorvlek. De blauwvleugelbergtangare Anisognathus somptuosus heeft een gele kruinvlek, een zwarte of olijfkleurige rug en geen gele vlekken in het gezicht. De maskerbergtangare Tephrophilus wetmorei is groter, met een geel voorhoofd en een olijfgroene rug.
Leefgebied
Vochtig hoger bergbos, elfenwoud en bosranden tot aan de boomgrens, meestal van ongeveer 2300 tot 3500 m. Foerageert laag tot halfhoog op vruchten en insecten, vaak in gemengde groepen. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in alle drie de Andesketens en in de Sierra de Perijá. In Ecuador aan beide flanken van de Andes. In Peru aan de oostflank van de Andes, zuidwaarts tot ongeveer Cusco. Komt niet voor in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Let in gemengde groepen in hoger nevelwoud op een donkere bergtangare met okergele onderdelen, bijvoorbeeld bij Yanacocha en Papallacta in Ecuador; de gele vlekken in het gezicht zijn het duidelijkste kenmerk.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Vrij algemeen in geschikt bos; gevoelig voor ontbossing.
Wetenschappelijke naam
Anisognathus lacrymosus | (Du Bus de Gisignies, B-AL, 1846)
Du Bus de Gisignies, B-AL beschreef de soort in 1846 als Tachyphonus lacrymosus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Anisognathus werd in 1850 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam combineert Oudgrieks anisos, 'ongelijk', en gnathos, 'onderkaak'. De soortnaam is Latijn lacrimosus, 'vol tranen', waarschijnlijk naar de gele vlek onder het oog. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Peru (mogelijk Maraynioc, Junín).