Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Zwartwangbergtangare
Zwartwangbergtangare | Anisognathus melanogenys
Santa Marta Mountain Tanager | Tangara de Santa Marta | Sanhaço-montanhês-de-santa-marta
De zwartwangbergtangare komt alleen voor in de Sierra Nevada de Santa Marta in het noorden van Colombia. Ze heeft een blauwe kruin, zwarte wangen en helder gele onderdelen, en is in het hogere bos van het massief vrij algemeen, vaak in gemengde groepen.
Geluid
Roept hoge, dunne tonen; de zang is een snelle reeks piepende tonen, vooral in de vroege ochtend.
Opname: Ross Gallardy — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
18 cm. Kruin en nek zijn blauw; teugel en wangen zwart, met een kleine gele vlek onder het oog. De rug is grijsblauw met een olijfkleurige zweem, vleugels en staart zijn donker met blauwe randen. De onderdelen zijn helder geel. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer.
Verwarringssoorten
De blauwkaptangare Sporathraupis cyanocephala heeft ook een blauwe kap, maar een olijfgroene rug en grijze onderdelen. De verwante druppelbergtangare Anisognathus lacrymosus komt niet in de Sierra Nevada voor; ze heeft een leigrijze rug en okergele onderdelen met gele vlekken op het gezicht.
Leefgebied
Vochtig bergbos, bosranden en struikgewas, ook secundair bos, van ongeveer 2000 tot 3200 m. Foerageert in paren of groepjes, vaak met gemengde groepen, op vruchten en insecten. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen in de Sierra Nevada de Santa Marta. Komt niet voor in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied niet bekend.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs de weg naar de San Lorenzo-rug boven Minca, waar groepjes in het hogere bos en langs bosranden foerageren.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is klein en beperkt tot één massief; ontbossing en branden vormen er een bedreiging.
Wetenschappelijke naam
Anisognathus melanogenys | (Salvin & Godman, 1880)
Salvin & Godman beschreef de soort in 1880 als Poecilothraupis melanogenys; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Anisognathus werd in 1850 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam combineert Oudgrieks anisos, 'ongelijk', en gnathos, 'onderkaak'. De soortnaam komt van Grieks melas, 'zwart', en genus, 'wang'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit San Sebastián, Sierra Nevada de Santa Marta, Colombia.