Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Roodoorbergtangare
Roodoorbergtangare | Anisognathus igniventris
Scarlet-bellied Mountain Tanager | Tangara montana ventriescarlata | Sanhaço-montanhês-de-barriga-escarlate
De roodoorbergtangare is een zwarte bergtangare met een scharlakenrode buik en oorvlek en blauwe schouders, die leeft in struikgewas en bosranden aan de boomgrens van de Andes, van Colombia tot Bolivia. Ze zingt vooral in de vroege ochtend en zit vaak open op struiken.
Geluid
De zang is een snelle, rinkelende reeks hoge, wat gebroken tonen, vooral bij het ochtendgloren; roept dunne tsit-tonen.
Opname: Mauricio Cuellar Ramirez (@Birding.travel) — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
18 cm, met een korte, zwarte snavel. Kop, keel, bovenborst en bovendelen zijn zwart. Een vlek op de oorstreek is scharlakenrood. Onderborst en buik zijn scharlakenrood, de onderstaartdekveren zwart. De kleine vleugeldekveren en de stuit zijn helder blauw. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer, met matter rood.
Verwarringssoorten
De druppelbergtangare Anisognathus lacrymosus heeft gele vlekken in het gezicht en okergele onderdelen zonder rood. De goudrugbergtangare Cnemathraupis aureodorsalis in Midden-Peru is groter, met een goudoranje rug en gestreepte gele onderdelen. In Bolivia heeft de roodbuikbergtangare Pseudosaltator rufiventris ook een roodachtige buik, maar is ze blauwgrijs met een witte wenkbrauwstreep.
Leefgebied
Struikgewas, bosranden, elfenwoud, Polylepis-bosjes en struweel aan de rand van páramo en puna, ook heggen en tuinen bij dorpen, meestal van ongeveer 2500 tot 3900 m. Eet vruchten en bessen, ook insecten, in paren of kleine groepen. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in de Centrale en de Oost-Andes en in Nariño. In Ecuador aan beide flanken van de Andes. In Peru langs de Andes over de hele lengte van het land. In Bolivia in de oostelijke Andes in La Paz en Cochabamba. Niet op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in struikgewas langs de boomgrens, bijvoorbeeld bij Papallacta in Ecuador of bij de Abra Málaga in Cusco; de vogels zitten vaak open op struiken en bloeiende heesters.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd in de huidige afbakening. Algemeen in geschikt habitat langs de boomgrens; plaatselijk gevoelig voor branden en begrazing.
Wetenschappelijke naam
Anisognathus igniventris | (d'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye, 1837)
D'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye beschreef de soort in 1837 als A[glaia] igniventris; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Anisognathus werd in 1850 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam combineert Oudgrieks anisos, 'ongelijk', en gnathos, 'onderkaak'. De soortnaam komt van Latijn ignis, 'vuur', en venter, 'buik', naar de rode buik. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Apolobamba, Bolivia.