Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Dunsnavelinezia

Dunsnavelinezia | Inezia tenuirostris

Slender-billed Inezia | Piojito picofino | Alegrinho-de-bico-fino

De dunsnavelinezia is een zeer kleine, grijsbruine tiran van droog doornstruweel aan de Caribische kust van Colombia en Venezuela. Binnen het gidsgebied leeft hij alleen in het droge noorden van Colombia. De witte bril en de dunne snavel onderscheiden hem van andere kleine tirannen in hetzelfde struweel.

Dunsnavelinezia (Inezia tenuirostris)
Foto: thibaudaronson — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een snelle reeks hoge, dunne tonen, vaak versnellend tot een korte triller, en korte, scherpe roepjes.

Luister: ZangXC353189

Opname: Ross Gallardy — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

8,5 cm, met een dunne, zwarte snavel en een korte staart. De bovendelen zijn grijsbruin tot olijfgrijs. Een witte streep boven de teugel en een witte oogring vormen een bril. De vleugels zijn donker, met twee witachtige vleugelstrepen en lichte randen aan de slagpennen. Keel en borst zijn witachtig, de buik lichtgeel getint. De seksen zijn gelijk.

Verwarrings­soorten

Salvins inezia Inezia caudata is groter, geler van onderen, met een lichte punt aan de staart, en leeft vooral in vochtiger bos en struweel. De geelkeelvliegenpikker Camptostoma obsoletum heeft een rafelige kuif en een kortere, dikkere snavel en houdt de staart vaak omhoog. De noordelijke struikvliegenpikker Sublegatus arenarum is groter, met een korte, stompe snavel en een grijze borst.

Leefgebied

Droog doornstruweel, cactusstruweel en laag, droog bos in het laagland, vooral dicht bij de kust. Zoekt kleine insecten tussen bladeren en twijgen in struiken en lage bomen, alleen of in paren. Het nest is een kleine kom in een struik.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

Colombia: alleen in het droge Caribische noorden, vooral op het schiereiland Guajira en in de aangrenzende laaglanden. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noordwesten van Venezuela.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in doornstruweel op Guajira, bijvoorbeeld rond Riohacha en Camarones, en kijk naar een kleine, grijze vogel met een witte bril die zich in de struiken verplaatst.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is klein, maar het droge struweel van Guajira is grotendeels intact.

Wetenschappelijke naam

Inezia tenuirostris | (Cory, 1913)

Cory beschreef de soort in 1913 als Camptostoma pusillum tenuirostris; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Inezia werd in 1909 ingevoerd door Cherrie. De geslachtsnaam eert Enriqueta Inez Cherrie (1898–1943), de dochter van de Amerikaanse ornitholoog George K. Cherrie, die het geslacht in 1909 beschreef; zij werd geboren in de streek waar hij deze vogels vond. De soortnaam komt van Latijn tenuis, 'dun', en rostrum, 'snavel'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Río Aurare, Venezuela.