Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Dwergsaffraangors
Dwergsaffraangors | Sicalis columbiana
Orange-fronted Yellow Finch | Chirigüe frentinaranja | Canário-do-amazonas
De dwergsaffraangors is de kleinste gele saffraangors van het gidsgebied, een vogel van open terrein langs de grote rivieren van het Amazonegebied en in de Llanos. Het mannetje lijkt op een kleine gewone saffraangors, met een oranje voorhoofd. Hij komt vaak voor in dorpen en op erven langs de rivieren.
Geluid
De zang is een korte reeks droge tsjilptonen en trillers. De roep is een kort tsip.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
11–12 cm, met een korte, kegelvormige snavel. Het mannetje is van boven geelolijf en nauwelijks gestreept, met een oranje voorhoofd en een helder gele onderkant. Het vrouwtje is van boven grijsbruin en van onder vuilwit tot lichtgrijs, zonder strepen en met hooguit een gele zweem aan de vleugelrand. Jongen lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
De gewone saffraangors Sicalis flaveola is groter, met een grotere oranje kap die tot op de kruin reikt; zijn vrouwtje is in het grootste deel van het gidsgebied geel. De graslandsaffraangors Sicalis luteola is van boven sterk gestreept. De witstaartsaffraangors Sicalis citrina heeft wit in de staart en leeft in heuvel- en bergland. Vrouwtjes van dikbekjes Sporophila hebben een dikkere, gebogen snavel.
Leefgebied
Open, grazige oevers, zandbanken en riviereilanden, erven en dorpen langs rivieren, en in de Llanos ook savannen en weiden, in het laagland tot ongeveer 500 m. Leeft in paartjes en groepjes en zoekt op de grond naar zaden. Het nest ligt in een holte, bijvoorbeeld in een boom, paal of gebouw.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in de Llanos ten oosten van de Andes en langs de grote rivieren in het oosten, waaronder de Amazone bij Leticia. In Ecuador zeldzaam, met enkele meldingen langs de Napo in het oosten. In Peru in het noordoosten langs de Amazone en de benedenloop van de Napo en de Ucayali, onder meer rond Iquitos. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela en in het Amazonegebied en het oosten van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in en rond dorpen en op open oevers langs de Amazone, bijvoorbeeld rond Iquitos en Leticia, en in de Llanos op erven en weiden.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort leeft in open terrein langs rivieren en rond nederzettingen en profiteert plaatselijk van ontbossing.
Wetenschappelijke naam
Sicalis columbiana | Cabanis, 1851
Cabanis beschreef de soort in 1851 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Sicalis werd in 1828 ingevoerd door Boie. De geslachtsnaam komt van Grieks sikalis, een kleine vogel met een zwarte kop, mogelijk een grasmus van het geslacht Sylvia. De soortnaam verwijst naar Colombia, naar de opgegeven typelocatie Porto Cabello, 'Colombia'; die was onjuist en is in werkelijkheid Ciudad Bolívar aan de Orinoco in Venezuela. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Ciudad Bolívar, Venezuela.