Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Groengele saffraangors
Groengele saffraangors | Sicalis olivascens
Greenish Yellow Finch | Chirigüe oliváceo | Canário-esverdeado
De groengele saffraangors is de meest olijfkleurige saffraangors van de Andes. Hij leeft in droog struweel, akkers en dorpen op middelhoge hoogte van Peru tot Argentinië, vaak in groepen. Het mannetje zingt vanaf een struik, paal of dak.
Geluid
De zang is een korte reeks tsjilpende, twitterende en zoemende tonen. Groepen laten een voortdurend getsjilp horen.
Opname: Ross Gallardy — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
14 cm, met een korte, kegelvormige snavel. Het mannetje is van boven olijfgroen met vage donkere strepen op de mantel, met een iets geler voorhoofd en een geelgroene stuit; de onderdelen zijn olijfgeel, op borst en flanken groener. Vleugels en staart zijn donker met olijfgroene randen. Het vrouwtje is grijzer olijf en doffer, met fijne strepen op kop en mantel. Jongen zijn bruiner en sterker gestreept.
Verwarringssoorten
De punasaffraangors Sicalis lutea is veel helderder geel en leeft hoger, op de puna. De grijsrugsaffraangors Sicalis uropygialis heeft een grijze rug en een felgele stuit. De grijsflanksaffraangors Sicalis raimondii is grijzer van boven en leeft lager, op de droge westelijke hellingen. Vrouwtjes van de kapsijs Spinus magellanicus hebben een gele vleugelband en een spitsere snavel.
Leefgebied
Droog struweel in de bergen, akkers, heggen, tuinen en dorpen, meestal tussen ongeveer 2000 en 4000 m. Zoekt op de grond naar zaden, vaak in groepen, buiten de broedtijd ook samen met andere zaadeters. Het nest ligt meestal in een holte, bijvoorbeeld in een muur of oever.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Ontbreekt in Colombia en Ecuador en op de Galápagos. In Peru in de Andes van het midden en het zuiden, vooral op de westelijke hellingen en in droge tussendalen. In Bolivia in de droge dalen en op de hellingen van de westelijke en centrale Andes. Buiten het gidsgebied in Noord-Chili en West-Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in droge bergdalen langs akkers, heggen en dorpen, bijvoorbeeld rond Arequipa en in de dalen van Cochabamba, naar groepjes op de grond.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is plaatselijk algemeen en leeft ook in cultuurland en dorpen.
Wetenschappelijke naam
Sicalis olivascens | (d'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye, 1837)
D'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye beschreef de soort in 1837 als Emberiza olivascens; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Sicalis werd in 1828 ingevoerd door Boie. De geslachtsnaam komt van Grieks sikalis, een kleine vogel met een zwarte kop, mogelijk een grasmus van het geslacht Sylvia. De soortnaam komt van Latijn olivascens, 'olijfkleurig wordend', naar het groengele verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit La Paz, Bolivia.