Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Ecuadoraanse bergnimf
Ecuadoraanse bergnimf | Oreotrochilus chimborazo
Ecuadorian Hillstar | Estrella ecuatoriana | Estrela-do-equador
De Ecuadoraanse bergnimf is een kolibrie van het hoogste páramo van Ecuador, tot vlak onder de sneeuwgrens van vulkanen als de Chimborazo. Het mannetje valt op door zijn violetblauwe kop tegen de witte onderdelen. De soort is sterk gebonden aan de oranje bloemen van de struik Chuquiraga jussieui.
Geluid
Een hoog, scherp tsiet, ook een snel gekwetter bij achtervolgingen.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
12–13 cm, met een korte, iets gebogen zwarte snavel. Het mannetje heeft een glanzend violetblauwe kop en keel; bij de vogels op de Chimborazo loopt een groene streep over het midden van de keel. De bovendelen zijn olijfgroen, de onderdelen wit met een donkere streep over het midden van de buik. De staart is grotendeels wit, met donkere middenpennen en buitenranden. Het vrouwtje is grijsgroen van boven en vuilwit van onder, met een gestippelde keel en witte hoeken aan de donkere staart.
Verwarringssoorten
In het hoge páramo van Ecuador is het mannetje niet te verwarren. De blauwmanteldoornsnavel Chalcostigma stanleyi leeft in hetzelfde gebied, maar is donker, met een zeer korte snavel en een lange, donkere staart. De smaragdglansstaartkolibrie Metallura tyrianthina is kleiner en groen, met een roodbruine staart, en leeft vooral lager, aan de bosrand. Verwante bergnimfen komen pas verder naar het zuiden in Peru voor.
Leefgebied
Hoog, open páramo met lage struiken en kussenplanten, rotsige hellingen en puinvelden tot aan de sneeuwgrens, kleine Polylepis-bosjes en de randen van kussenvenen, ruwweg tussen 3500 en 5000 m. Bezoekt vooral de bloemen van Chuquiraga jussieui, waaraan hij zich vaak vastklampt, en vangt kleine insecten. Overnacht in een diepe slaaptoestand op beschutte plekken; broedt onder rotsoverhangen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Ecuador in het hoge páramo van de Andes, van het noorden tot het midden van het land. In Colombia alleen in het uiterste zuiden, op de grens met Ecuador. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Op de hellingen van de Chimborazo en de Cotopaxi, waar vogels bij bloeiende Chuquiraga-struiken foerageren. Op koude, mistige ochtenden zijn ze pas actief als de zon doorbreekt.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Een groot deel van het leefgebied ligt in nationale parken, maar branden en begrazing in het páramo kunnen de struiken waarvan hij afhankelijk is aantasten.
Wetenschappelijke naam
Oreotrochilus chimborazo | (Delattre & Bourcier, 1846)
Delattre & Bourcier beschreef de soort in 1846 als Trochilus Chimborazo; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Oreotrochilus werd in 1847 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam combineert Grieks oros, 'berg', met het kolibriegeslacht Trochilus. De soortnaam verwijst naar de vulkaan Chimborazo in Ecuador. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Chimborazo, Ecuador.