Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Ecuadoraanse eksterstaart
Ecuadoraanse eksterstaart | Phlogophilus hemileucurus
Ecuadorian Piedtail | Colibrí colipinto ecuatoriano | Rabo-malhado-equatoriano
De Ecuadoraanse eksterstaart is een kleine, groen-witte kolibrie van het binnenste van voetheuvelbos aan de oostflank van de Andes. De naam verwijst naar de zwart-witte staart. Hij foerageert laag in de ondergroei en volgt daarbij vaak een vaste route langs verspreide bloemen.
Geluid
Weinig vocaal. Geeft een dunne, hoge tsit, vooral bij het foerageren.
Opname: Mauricio Cuellar Ramirez (@Birding.travel) — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
7–8 cm, met een rechte, zwarte snavel van gemiddelde lengte. De bovendelen zijn glanzend groen, met een kleine witte vlek achter het oog. Keel en onderdelen zijn wit, met groene vlekken op de zijkanten van de borst die een onvolledige borstband vormen. De middelste staartveren zijn groen; de andere zijn wit met een brede zwarte band, wat bij een gespreide staart een zwart-wit patroon geeft. De seksen zijn vrijwel gelijk.
Verwarringssoorten
De Peruaanse eksterstaart Phlogophilus harterti leeft verder naar het zuiden, in Midden- en Zuidoost-Peru, en heeft geelbruine in plaats van witte onderdelen en een geelbruin-zwarte staart. Vrouwtjes van de wittipkolibries, zoals de roodbuikwittipkolibrie Urosticte ruficrissa, zijn van onderen ook wit met groene vlekken, maar hebben een groene staart met alleen witte toppen. De zwartoorkolibrie Adelomyia melanogenys is bruiner, met een donkere oorvlek en lichte staarttoppen.
Leefgebied
Binnenste en randen van vochtig voetheuvelbos en lager bergbos, vooral in de ondergroei langs beken en in ravijnen, ongeveer tussen 500 en 1500 m. Bezoekt laag bij de grond kleine bloemen van struiken en kruiden en vangt kleine insecten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia plaatselijk aan de oostflank in het zuiden; in Ecuador langs de hele oostflank; in Peru in het noorden aan de oostflank. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Langs paden en beekjes in het binnenste van voetheuvelbos aan de oostflank van Ecuador, bijvoorbeeld in het gebied van de Sumaco. Wacht bij een groep bloeiende struiken in de ondergroei, die de vogels op hun vaste ronde aandoen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Ontbossing in de voetheuvels van de oostflank verkleint het leefgebied plaatselijk.
Wetenschappelijke naam
Phlogophilus hemileucurus | Gould, 1860
Gould beschreef de soort in 1860 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Phlogophilus voerde hij in datzelfde werk in. De geslachtsnaam komt van Grieks phlox, phlogos, 'vlam', en philos, 'liefhebbend'. De soortnaam komt van Grieks hēmi-, 'half', leukos, 'wit', en oura, 'staart': half witte staart. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Río Napo, Ecuador/Peru.