Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Ecuadoraanse elenia
Ecuadoraanse elenia | Myiopagis subplacens
Pacific Elaenia | Elenita del Pacífico | Guaracava-do-pacífico
De Ecuadoraanse elenia is de grootste van de Myiopagis-elenia's en komt alleen voor in het westen van Ecuador en het noordwesten van Peru. Hij leeft in droog en halfvochtig bos van de Tumbes-regio, waarvan hij een van de kenmerkende soorten is. Typerend is het donkere oorvlak met een lichte rand.
Geluid
Een luide, wat schorre, rollende roep, vaak herhaald, en een reeks fluitende noten.
Opname: Jerome Fischer — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
14 cm, met een vrij lange staart en een donkere snavel met een lichte basis van de ondersnavel. De kruin is grijsachtig olijf, met een gele, meestal verborgen kruinvlek. Een lichte wenkbrauw en een donker oorvlak, aan de achterkant omzoomd door een lichte halve maan. De bovendelen zijn olijfgroen. De vleugels zijn donker met olijfkleurige randen, zonder of met slechts vage vleugelstrepen. De keel is grijsachtig, de borst olijfgrijs, de buik lichtgeel. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De groene elenia Myiopagis viridicata, die in hetzelfde gebied voorkomt, is kleiner, met een grijzere kop en een minder uitgesproken gezichtstekening. De geelbuikelenia Elaenia flavogaster heeft een kuif, witte vleugelstrepen en een lichte oogring. De grijs-witte elenia Pseudelaenia leucospodia is grijs en wit zonder geel en leeft in kaal struweel.
Leefgebied
Droog loofbos, halfvochtig bos, bosranden en bomenrijke struwelen, van zeeniveau tot ruwweg 1700 m. Leeft in de middenlaag en het bladerdak en eet insecten en kleine vruchten. Het nest is weinig beschreven.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Ecuador: in het westen, van Esmeraldas en Pichincha zuidwaarts tot El Oro en Loja. Peru: in het noordwesten, in Tumbes, Piura, Lambayeque en het westen van Cajamarca. Ontbreekt in Colombia, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in droog bos in Zuidwest-Ecuador, bijvoorbeeld in de provincies Loja en El Oro, of in de Cerros de Amotape in Tumbes, en luister in de middenlaag naar de rollende roep.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd, maar het droge bos waarin hij leeft is sterk versnipperd door kap en begrazing.
Wetenschappelijke naam
Myiopagis subplacens | (Sclater, 1862)
Sclater beschreef de soort in 1862 als Elainea subplacens; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Myiopagis werd in 1888 ingevoerd door Salvin & Godman. De geslachtsnaam komt van Grieks muia, 'vlieg', en pagis, 'val, strik'. De soortnaam komt van Latijn sub, 'dicht bij', en de soortnaam van Elainia placens Sclater, 1859 (nu een ondersoort van Myiopagis viridicata): 'verwant aan placens'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Pallatanga, Chimborazo, Ecuador.