Alle soorten › Zangvogels › Mierklauwieren › Eenkleurige mierklauwier
Eenkleurige mierklauwier | Thamnophilus unicolor
Uniform Antshrike | Batará unicolor | Choca-uniforme
De eenkleurige mierklauwier is een mierklauwier van het bergbos van de Andes, zonder witte vlekken in de vleugel. Het mannetje is effen donkergrijs, het vrouwtje roodbruin met een grijs gezicht; beide hebben een lichtgrijs oog. Hij leeft van Colombia tot het zuiden van Peru, op beide hellingen van de Andes.
Geluid
De zang is een eenvoudige, korte reeks van meestal 3–5 nasale tonen, soms met een stijgende buiging, of een licht versnellende reeks van 4–8 hoge, dalende tonen; in het zuiden hoger. Roepjes zijn een ratelend karrrr, een dalend gejammer en een keelachtige, dalende kauw.
Opname: Sergio Adrian Garcia-Murcia — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
15–16 cm (14,5–17 cm), met een zware, gehaakte snavel. Het mannetje is geheel donker leigrijs tot zwartachtig grijs, soms met kleine witte punten aan de buitenste staartpennen. Het vrouwtje heeft een roodbruine kruin, een grijs gezicht, roodbruine bovendelen en licht roodbruine onderdelen; vogels uit het zuiden van het verspreidingsgebied zijn donkerder en roder. Beide seksen hebben een grijswit oog, een zwarte snavel en blauwgrijze poten.
Verwarringssoorten
De leikleurige mierklauwier Thamnophilus schistaceus leeft lager, in het Amazonelaagland, en heeft een rood oog; het vrouwtje is olijfbruiner, zonder grijs gezicht. De aroyomierklauwier Thamnophilus aroyae in het zuidoosten van Peru en Bolivia en de grijskapmierklauwier Thamnophilus caerulescens hebben witte vlekken op de vleugel. De grijskeelmierklauwier Thamnomanes ardesiacus leeft in het laagland, zit rechtop en heeft een donker oog.
Leefgebied
Onderlaag van vochtig bergbos, vooral bosranden en open plekken door omgevallen bomen, maar ook in het bosinterieur; in Colombia op 1200–2200 m, in Ecuador meestal 1000–2000 m, in Peru 1250–2300 m. Leeft in paren en zoekt insecten in dichte begroeiing, soms in gemengde groepen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in alle drie de Andesketens. Ecuador: op de westhelling over vrijwel de hele lengte, en op de oosthelling in het zuiden, vanaf het zuiden van Morona-Santiago. Peru: op de oosthelling, van het noorden zuidwaarts plaatselijk tot Cusco. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in bosranden en open plekken in bergbos rond Mindo in Ecuador of langs de weg naar Manu in Cusco. Luister naar een korte reeks nasale tonen uit dichte begroeiing.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort verdraagt bosranden en open plekken, maar is afhankelijk van bergbos dat plaatselijk wordt gekapt.
Wetenschappelijke naam
Thamnophilus unicolor | (Sclater, 1859)
Sclater beschreef de soort in 1859 als Dysithamnus unicolor; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Thamnophilus werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Grieks thamnos, 'struik', en philos, 'liefhebbend': struikminnaar. De soortnaam komt van Latijn unicolor, 'eenkleurig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Pallatanga, Ecuador.