Alle soorten › Steltloperachtigen › Plevieren › Falklandplevier

Falklandplevier | Anarhynchus falklandicus

Two-banded Plover | Chorlo de doble collar | Batuíra-de-coleira-dupla

De falklandplevier is een plevier van Patagonië en de Falklandeilanden met twee zwarte banden over hals en borst. Na de broedtijd trekt een deel van de vogels noordwaarts langs de kusten van Argentinië, Uruguay en Chili. Het gidsgebied ligt aan de uiterste noordrand van dit overwinteringsgebied; hij is hier slechts enkele keren waargenomen.

Falklandplevier (Anarhynchus falklandicus)
Foto: desertnaturalist — CC BY 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een zacht, kort pit en in de vlucht een dalende, trillende reeks tonen.

Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.

Herkenning

18 cm, met een korte zwarte snavel en donkergrijze poten. De bovendelen zijn grijsbruin, de onderdelen wit. In het broedkleed zijn het voorhoofd en een streep boven het oog wit, met een zwarte band op de voorkruin en een kastanjebruine achterkruin en nek. Een smalle zwarte band loopt over de onderhals en een bredere zwarte band over de borst. In het winterkleed, dat in het gidsgebied te verwachten is, zijn de banden grijsbruin en vager en ontbreekt het kastanjebruin grotendeels. De seksen zijn vrijwel gelijk; jonge vogels hebben lichte veerranden op de bovendelen.

Verwarrings­soorten

De punaplevier Anarhynchus alticola heeft één borstband en leeft op de meren van het hooggebergte. De Amerikaanse bontbekplevier Charadrius semipalmatus heeft één borstband, een witte nekband en oranje poten. De killdeerplevier Charadrius vociferus heeft ook twee borstbanden, maar is veel groter, met een lange staart en een roestbruine stuit. De halsbandplevier Anarhynchus collaris is kleiner, met één smalle borstband en roze poten.

Leefgebied

Zandstranden, getijdenvlakten en de oevers van lagunes en riviermondingen aan de kust; in het broedgebied ook kale vlakten en oevers van meren in de Patagonische steppe. Pikt kleine ongewervelden van het zand en de modder, vaak in groepjes.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In het gidsgebied alleen enkele waarnemingen aan de kust van het zuiden van Peru, in de zuidelijke winter. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Bolivia en op de Galápagos. Broedt in het zuiden van Chili en Argentinië en op de Falklandeilanden; overwintert noordelijk tot in Uruguay, het zuiden van Brazilië en het midden van Chili.

Hoe en wanneer kijken

Bekijk in de zuidelijke winter groepen kleine plevieren en strandlopers op de stranden en bij de riviermondingen in het zuiden van Peru; let op een plevier met twee borstbanden en donkere poten.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. De stand in Patagonië en op de Falklandeilanden is groot; verstoring van stranden is plaatselijk een bedreiging.

Wetenschappelijke naam

Anarhynchus falklandicus | (Latham, 1790)

Latham beschreef de soort in 1790 als Charadrius falklandicus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Anarhynchus werd in 1832 ingevoerd door Quoy & Gaimard. De geslachtsnaam komt van Grieks ana-, 'terug, omhoog', en rhunkhos, 'snavel', naar de opzij gebogen snavel van de typesoort, de scheefbekplevier. De soortnaam verwijst naar de Falklandeilanden, niet noodzakelijk de enige plek waar de soort voorkomt. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Port Egmont, Falklandeilanden.