Alle soorten › Zangvogels › Spotlijsters › Floreanaspotlijster
Floreanaspotlijster | Mimus trifasciatus
Floreana Mockingbird | Cucuve de Floreana | Sabiá-de-floreana
De floreanaspotlijster is een van de vier spotlijsters van de Galápagos en een van de zeldzaamste vogels van de eilanden. Darwin verzamelde in 1835 exemplaren op Floreana, en het verschil met de spotlijsters van andere eilanden speelde een rol in zijn denken over het ontstaan van soorten. Op Floreana zelf verdween de soort in de late negentiende eeuw; hij overleeft alleen op de eilandjes Champion en Gardner-bij-Floreana.
Geluid
De zang is een gevarieerde reeks fluitende, krassende en kwetterende frasen, vergelijkbaar met die van de andere spotlijsters van de Galápagos. De roep is een schor, raspend gekras.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
25–27 cm, een vrij grote, stevige spotlijster met lange poten en een lange, licht gebogen zwarte snavel. De bovendelen zijn donker grijsbruin met donkere streping. De onderdelen zijn witachtig, met donkerbruine vlekken aan de zijkanten van de borst, die vaak een onderbroken borstband vormen, en gestreepte flanken. Een donkere vlek rond en achter het oog. De vleugels zijn donker met smalle lichte vleugelstrepen; de staart is donker met lichte toppen. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn bruiner en sterker gevlekt.
Verwarringssoorten
Op de Galápagos leeft maar één spotlijster per eiland. De galápagosspotlijster Mimus parvulus is kleiner en lichter, met minder donkere vlekken op de borstzijden, maar komt niet op Champion of Gardner-bij-Floreana voor. De sancristóbalspotlijster Mimus melanotis en de españolaspotlijster Mimus macdonaldi leven alleen op hun eigen eilanden.
Leefgebied
De droge laaglandzone van twee kleine eilandjes, met struiken en vooral de boomvormige cactus Opuntia megasperma, die nestplaats, nectar, stuifmeel en vruchten levert. Eet daarnaast insecten, spinnen, eieren van zeevogels en aas. Leeft in groepen die samen een territorium verdedigen; groepsleden helpen bij het grootbrengen van de jongen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Endemisch voor de Galápagos. Komt alleen voor op Champion en Gardner-bij-Floreana, twee kleine eilandjes voor de kust van Floreana. Op Floreana zelf uitgestorven sinds de late negentiende eeuw; na de bestrijding van ingevoerde ratten en katten op Floreana wordt terugkeer van de soort daar voorbereid. Ontbreekt op de andere eilanden en op het vasteland van Colombia, Ecuador, Peru en Bolivia.
- Jaarrond
Hoe en wanneer kijken
Champion en Gardner-bij-Floreana zijn niet toegankelijk voor bezoekers. Vanaf een boot langs de kust van Champion, bij de snorkelplek daar, zijn de vogels soms in de cactussen te zien.
Staat van instandhouding
Bedreigd. De wereldstand telt hooguit enkele honderden vogels op twee eilandjes en schommelt sterk met droogte en El Niño. Bedreigingen zijn het verdwijnen van Opuntia, de parasitaire vlieg Philornis downsi, ziekten en het risico dat ratten de eilandjes bereiken.
Wetenschappelijke naam
Mimus trifasciatus | (Gould, 1837)
Gould beschreef de soort in 1837 als Orpheus trifasciatus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Mimus werd in 1826 ingevoerd door Boie. De geslachtsnaam is Latijn mimus, 'nabootser', naar het nadoen van andere geluiden. De soortnaam komt van Latijn tri-, 'drie', en fasciatus, 'gestreept': met drie banden. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Isla Floreana, Galápagos.