Alle soorten › Zangvogels › Spotlijsters › Galápagosspotlijster
Galápagosspotlijster | Mimus parvulus
Galapagos Mockingbird | Cucuve de Galápagos | Sabiá-de-galápagos
De galápagosspotlijster is de meest verspreide van de vier spotlijsters van de Galápagos. Hij is opvallend nieuwsgierig en tam, en onderzoekt bezoekers, tassen en waterflessen van dichtbij. De spotlijsters van de Galápagos inspireerden Darwin, die zag dat elk eiland zijn eigen vorm had, tot zijn ideeën over het ontstaan van soorten.
Geluid
De zang is een gevarieerde reeks fluitende, krassende en kwetterende tonen, vaak vanaf een struik of rots. De roep is een hard, schor gekras.
Opname: Corrado Zanini — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
25–26 cm, een slanke, langstaartige vogel met lange poten en een lange, licht gebogen zwarte snavel. Bovendelen grijsbruin met donkere streping, onderdelen vuilwit met wat streping op de flanken. Een donkere vlek door en achter het oog vormt een masker. De vleugels zijn donker met twee smalle witte vleugelstrepen, de staart is donker met witte toppen aan de buitenste pennen. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn bruiner en meer gestreept.
Verwarringssoorten
Op de Galápagos komt maar één spotlijster per eiland voor. Op San Cristóbal leeft de sancristóbalspotlijster Mimus melanotis, op Española de españolaspotlijster Mimus macdonaldi, met een langere, sterker gebogen snavel, en op twee eilandjes bij Floreana de floreanaspotlijster Mimus trifasciatus. Op het vasteland is de langstaartspotlijster Mimus longicaudatus groter en langer gestaart, met een duidelijker koptekening.
Leefgebied
Vooral de droge laaglandzone met struiken en cactussen, en de kust en lavavelden; in kleiner aantal ook hoger op de eilanden en in dorpen. Eet vrijwel alles: insecten, spinnen, vruchten, nectar van Opuntia, eieren en jongen van andere vogels en aas. Leeft in groepen die samen een territorium verdedigen; groepsleden helpen bij het grootbrengen van de jongen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Endemisch voor de Galápagos, op de meeste eilanden, onder meer Santa Cruz, Isabela, Fernandina, Santiago, Santa Fe, Genovesa, Marchena en Pinta. Ontbreekt op San Cristóbal, Española en Floreana, waar andere spotlijsters leven. Komt niet voor op het vasteland van Colombia, Ecuador, Peru en Bolivia.
- Jaarrond
Hoe en wanneer kijken
Op vrijwel elk bezoekerspad in de droge zone, zoals op Santa Cruz, North Seymour en Genovesa; de vogels komen vaak uit zichzelf op bezoekers af.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De soort is wijdverbreid en algemeen; ingevoerde katten en ratten en de parasitaire vlieg Philornis downsi vormen plaatselijk een bedreiging.
Wetenschappelijke naam
Mimus parvulus | (Gould, 1837)
Gould beschreef de soort in 1837 als Orpheus parvulus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Mimus werd in 1826 ingevoerd door Boie. De geslachtsnaam is Latijn mimus, 'nabootser', naar het nadoen van andere geluiden. De soortnaam is Latijn parvulus, 'heel klein'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Isla Isabela, Galápagos.