Alle soorten › Zangvogels › Bekardes en tityra's › Gebandeerde bekarde
Gebandeerde bekarde | Pachyramphus versicolor
Barred Becard | Cabezón barrado | Caneleiro-barrado
De gebandeerde bekarde is een kleine bekarde van het nevelwoud in de Andes, de enige met fijne bandering op de onderdelen. Hij leeft in het middelste en hogere lover en sluit zich vaak aan bij gemengde groepen van tangares en andere zangvogels.
Geluid
Een zachte, zoete reeks hoge tonen die eerst stijgt en dan daalt, en een kort, droog getsjilp.
Opname: Jacob Wijpkema — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
12–13 cm, met een grote kop en een korte snavel. Het mannetje heeft een glanzend zwarte kruin en rug, zwarte vleugels met witte randen en dekveren, en een geelachtig gezicht en keel. De onderdelen zijn lichtgrijs tot geelachtig wit, fijn donker gebandeerd. Het vrouwtje heeft een grijze kruin, een olijfgroene rug en roodbruine vleugeldekveren en vleugelranden; het gezicht en de borst zijn geel met fijne bandering.
Verwarringssoorten
De eksterbekarde Pachyramphus albogriseus is groter, met een witte wenkbrauwstreep bij het mannetje en ongebandeerde grijze onderdelen; het vrouwtje heeft een kastanjebruine kruin met een zwarte rand. De groenrugbekarde Pachyramphus viridis is groter, zonder bandering, en leeft lager op de oostflank.
Leefgebied
Nevelwoud en hoger bergbos, bosranden en bos met veel mossen en epifyten, ongeveer tussen 1500 en 3200 m. Zoekt insecten en wat vruchten in het middelste en hogere lover, vaak in gemengde groepen. Het nest is een bolvormig bouwsel van mos en plantenvezels met een ingang aan de zijkant, in een boomvork.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in alle drie de Andesketens. In Ecuador op beide flanken van de Andes. In Peru vooral op de oostflank, over de hele lengte van het land. In Bolivia in de Yungas. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Costa Rica en het westen van Panama en in het westen van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Doorzoek gemengde groepen in het nevelwoud, bijvoorbeeld langs wegen op de oostflank van de Andes. Let op een kleine, grootkoppige vogel die rustig takken afzoekt; de fijne bandering op de onderdelen geeft de doorslag.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is wijdverbreid in de Andes; het verlies van bergbos raakt plaatselijk de stand.
Wetenschappelijke naam
Pachyramphus versicolor | (Hartlaub, 1843)
Hartlaub beschreef de soort in 1843 als Vireo versicolor; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Pachyramphus werd in 1840 ingevoerd door Gray. De geslachtsnaam komt van Grieks pakhus, 'dik, stevig', en rhamphos, 'snavel'. De soortnaam is Latijn versicolor, 'veelkleurig, van kleur wisselend'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit 'Bogotá', Colombia.