Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Geelbrauwbladspeurder
Geelbrauwbladspeurder | Syndactyla rufosuperciliata
Buff-browed Foliage-Gleaner | Ticotico cejudo | Trepador-quiete
De geelbrauwbladspeurder is een bladspeurder met een okergele oogring en wenkbrauw en een geschubde borst, met twee ver gescheiden deelgebieden: de oostflank van de Andes van het zuiden van Ecuador tot Argentinië, en het zuidoosten van Zuid-Amerika. In het gidsgebied leeft hij in de ondergroei van het bergbos, vaak tussen Chusquea-bamboe. De zang verschilt over dat hele gebied weinig.
Geluid
De zang is een luide, snelle reeks die zacht begint, stijgt en luider wordt en dan trilt of daalt. De contactroep is een korte ksjr, de alarmroep set of set-et.
Opname: Ricardo José Mitidieri — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
17–18 cm, met een rechte snavel met lichtere ondersnavel. Een okergele oogring en een lichtere wenkbrauwstreep tekenen de kop. De bovendelen zijn olijfbruin, de staart dof roodbruin. De keel is licht; de borst is geelbruin met olijfkleurige schubrandjes, de buik heeft brede, vage strepen. De vogels van de Andes zijn warmer en okerkleuriger dan die van het zuidoosten. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels hebben gevlekte in plaats van gestreepte onderdelen.
Verwarringssoorten
De gestreepte bladspeurder Syndactyla subalaris, die in Peru in hetzelfde gebied voorkomt, is donkerder, met lichte strepen op rug en kruin. De bergbladspeurder Anabacerthia striaticollis is kleiner, met een kortere snavel, een witachtige bril en keel, en foerageert hoger. De lapazkrombekbladspeurder Syndactyla striata is forser, met een zware, opgewipte snavel en een oranjerode keel.
Leefgebied
Groenblijvend bergbos en oud secundair bos, vaak met Chusquea-bamboe, in de Andes ongeveer tussen 1300 en 2500 m, in Bolivia plaatselijk vanaf 1000 m. Zoekt in de ondergroei en middenlaag, vaak in gemengde groepen, tussen dode bladeren en mos naar insecten. Nesten zijn gevonden in holten in rottende takken en oude spechtenholen; het nest is een kom van takjes.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: ontbreekt. Ecuador: alleen in het uiterste zuidoosten, in de Cordillera del Cóndor. Peru: langs de oostflank, schaars in het noorden en talrijker naar het zuiden. Bolivia: op de oostflank van de Andes zuidwaarts tot de grens met Argentinië. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noordwesten van Argentinië, en apart in het zuiden van Brazilië, Paraguay, Uruguay en het noordoosten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in ondergroei met bamboe in het bergbos van de Yungas in Peru en Bolivia. Volg de gemengde groepen in de lagere etages en let op de okergele oogring en de geschubde borst.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is wijd verspreid en verdraagt oud secundair bos, maar gaat plaatselijk achteruit door ontbossing.
Wetenschappelijke naam
Syndactyla rufosuperciliata | (de Lafresnaye, 1832)
De Lafresnaye beschreef de soort in 1832 als Xenops rufosuperciliatus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Syndactyla werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam komt van Grieks sun 'samen' en daktulos 'vinger' of 'teen', naar de gedeeltelijk vergroeide voortenen. De soortnaam komt van Latijn rufus 'rossig' en supercilium 'wenkbrauw', naar de lichte wenkbrauwstreep. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Rio de Janeiro, Brazilië.