Alle soorten › Zangvogels › Kardinaalachtigen › Geelbrauwtangare

Geelbrauwtangare | Chlorothraupis olivacea

Lemon-spectacled Tanager | Tangara olivácea | Tiê-de-óculos-amarelos

De geelbrauwtangare is een gedrongen, olijfgroene kardinaal van de ondergroei van het regenwoud in de Chocó, van het oosten van Panama tot het noordwesten van Ecuador. De gele bril en teugel onderscheiden hem van de verwante Chlorothraupis-soorten. Luidruchtige groepjes vormen vaak de kern van gemengde groepen in de lagere bosetages.

Geelbrauwtangare (Chlorothraupis olivacea)
Foto: Cameron Eckert — CC BY 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Groepen laten een voortdurend, nasaal en schor gekwetter horen, met herhaalde tsjek-roepen. Bij zonsopgang zingt het mannetje een snelle reeks heldere, fluitende en wisselende frasen.

Luister: ZangXC1014679

Opname: Catalina Orrego López — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

17 cm, gedrongen, met een stevige, donkere snavel. Van boven donker olijfgroen, van onderen iets lichter en geler olijf. Een heldergele oogring en teugel vormen samen een bril; de keel is geel. De seksen lijken op elkaar; het vrouwtje is iets doffer, met een minder heldere bril. Jonge vogels zijn doffer en hebben een vagere bril.

Verwarrings­soorten

De okerborsttangare Chlorothraupis stolzmanni mist de gele bril, heeft een okerkleurige keel en borst en leeft hoger op de hellingen. Carmiols tangare Chlorothraupis carmioli heeft geen bril en komt alleen bij de grens met Panama voor. De roetmaskertangare Mitrospingus cassinii heeft een donkergrijs gezicht, een gele kruin en een lichte iris.

Leefgebied

Ondergroei en middenetage van zeer vochtig laagland- en heuvelbos, ook aan bosranden en in oudere secundaire bossen, van zeeniveau tot ongeveer 1000 m. Leeft in groepjes die met gemengde groepen meetrekken. Eet insecten en andere ongewervelden, daarnaast vruchten. Het nest is een kom laag in de vegetatie.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Colombia in het Pacifische laagland en de voetheuvels van de Chocó, van de grens met Panama naar het zuiden, en plaatselijk in het noordwesten tot aan de noordelijke uitlopers van de Andes. In Ecuador in het noordwesten, in het laagland en de voetheuvels van Esmeraldas en aangrenzende provincies. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied alleen in het oosten van Panama.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Luister in natte bossen van de Chocó naar het schorre gekwetter van een groep in de ondergroei; let bij een gemengde groep op olijfgroene vogels met een gele bril.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. De soort is afhankelijk van vochtig bos en verdwijnt waar het bos van de Chocó wordt gekapt of omgezet in landbouwgrond.

Wetenschappelijke naam

Chlorothraupis olivacea | (Cassin, 1860)

Cassin beschreef de soort in 1860 als Orthogonys olivaceus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Chlorothraupis werd in 1883 ingevoerd door Salvin & Godman. De geslachtsnaam komt van Grieks khlōros, 'groen', en thraupis, een niet nader bekend klein vogeltje bij Aristoteles, gebruikt voor tangaren. De soortnaam is nieuw-Latijn olivaceus, 'olijfgroen'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Río Truandó, Chocó, Colombia.