Alle soorten › Zangvogels › Kardinaalachtigen › Okerborsttangare
Okerborsttangare | Chlorothraupis stolzmanni
Ochre-breasted Tanager | Tangara pechiocrácea | Tiê-de-peito-ocre
De okerborsttangare is een gedrongen, olijfkleurige kardinaal van vochtig bos op de westhelling van de Andes in Colombia en Ecuador. Hij leeft hoger dan de verwante geelbrauwtangare, in de voetheuvels en op de lagere berghellingen. Luidruchtige groepjes trekken met gemengde groepen door de ondergroei.
Geluid
Groepen laten een schor, nasaal gekwetter horen, met herhaalde, harde roepen. Bij zonsopgang zingt het mannetje een snelle reeks heldere, fluitende frasen.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
17–18 cm, gedrongen, met een zware, zwartachtige snavel. Van boven olijfgroen, de kop wat grijzer olijf. Keel en borst zijn warm okerbruin tot okergeel, de buik is olijfgeel. Er is geen gele bril. De seksen lijken op elkaar. Jonge vogels zijn doffer, met minder oker op de borst.
Verwarringssoorten
De geelbrauwtangare Chlorothraupis olivacea heeft een gele bril en teugel en een gele keel, en leeft lager, vooral in het laagland van de Chocó. Carmiols tangare Chlorothraupis carmioli is egaler olijf, zonder oker op de borst, en komt alleen bij de grens met Panama voor. Vrouwtjes van de zomertangare Piranga rubra zijn geler, met een lichte snavel, en leven hoger in de bomen.
Leefgebied
Ondergroei en middenetage van vochtig voetheuvel- en lager bergbos op de Pacifische helling, ook aan bosranden en in oudere secundaire bossen, ruwweg tussen 300 en 1500 m. Leeft in groepjes die met gemengde groepen meetrekken. Eet insecten en vruchten. Het nest is een kom laag in de vegetatie.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia op de Pacifische helling van de westelijke Andes, van het midden van het land naar het zuiden tot Nariño. In Ecuador op de westhelling van de Andes, naar het zuiden tot ongeveer El Oro. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in bos in de voetheuvels van de westhelling, bijvoorbeeld in het noordwesten van Ecuador, naar een groep die luidruchtig door de ondergroei trekt; de okerkleurige borst is vaak het eerste kenmerk.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een beperkt verspreidingsgebied en is afhankelijk van bos, dat op de westhelling van de Andes plaatselijk sterk is gekapt.
Wetenschappelijke naam
Chlorothraupis stolzmanni | (Berlepsch & Taczanowski, 1884)
Berlepsch & Taczanowski beschreef de soort in 1884 als Phoenicothraupis stolzmanni; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Chlorothraupis werd in 1883 ingevoerd door Salvin & Godman. De geslachtsnaam komt van Grieks khlōros, 'groen', en thraupis, een niet nader bekend klein vogeltje bij Aristoteles, gebruikt voor tangaren. De soortnaam eert de Poolse zoöloog Jan Sztolcman (Stolzmann, 1854–1928), die in Peru en Ecuador vogels verzamelde. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Chimbo, Bolívar, Ecuador.