Alle soorten › Kraanvogelachtigen › Rallen › Geelbuikporseleinhoen
Geelbuikporseleinhoen | Laterallus flaviventer
Yellow-breasted Crake | Polluela pecho amarillo | Sanã-amarela
Het geelbuikporseleinhoen is een van de kleinste rallen van het gidsgebied, met een geelbruine borst, een witte wenkbrauwstreep en zwart-wit gebandeerde flanken. Het leeft in moerassen met drijvende planten in het laagland en loopt vaak over het blad van waterhyacinten en waterlelies. Anders dan de meeste dwergrallen vliegt het vrij snel op, met fladderende vleugelslagen en hangende poten.
Geluid
Een hees, aflopend gekrijs en een korte reeks rauwe tonen, daarnaast een zacht, tikkend tuk; vooral in de schemering.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13–14 cm. Kruin en oogstreep donkerbruin, met een duidelijke witte wenkbrauwstreep. Keel wit, hals en borst geelbruin tot okerkleurig. De bovendelen zijn bruin met zwarte strepen en fijne witte bandjes. Flanken en onderstaartdekveren zijn zwart-wit gebandeerd. De snavel is kort en donker, de poten zijn geelachtig. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn doffer.
Verwarringssoorten
De amazonedwergral Laterallus exilis heeft een grijze kop en borst en een roestbruine nek, zonder wenkbrauwstreep. De Braziliaanse dwergral Laterallus melanophaius is groter, met roestbruine halszijden en een witte keel en borstmidden. De soraral Porzana carolina is veel groter, met een gele snavel en een zwart gezicht. Het roodsnavelporseleinhoen Mustelirallus erythrops is groter, met effen bruine bovendelen en een rode snavelbasis.
Leefgebied
Zoetwatermoerassen en oevers van meren en lagunes met drijvende vegetatie zoals waterhyacint en waterlelies, ook natte graslanden en rijstvelden in het laagland, meestal beneden 500 m. Loopt over drijvende planten en pikt insecten en andere kleine ongewervelden van het blad. Het nest is een kom van gras en bladeren boven het water in dichte vegetatie.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia plaatselijk in het noordelijke laagland, in de Magdalenavallei en in de llanos. In Ecuador zeldzaam en plaatselijk in het westelijke laagland en in het Amazonelaagland. In Peru plaatselijk in het Amazonelaagland. In Bolivia in de savannes en moerassen van het noorden en oosten. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Midden-Amerika, op de Grote Antillen, in Venezuela, de Guyana's, Brazilië, Paraguay en het noorden van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de vroege ochtend en de late middag langs de randen van lagunes met waterhyacinten en waterlelies; de vogel loopt soms kort in het open over drijvend blad of vliegt laag over het water naar de volgende rietkraag.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is afhankelijk van moerassen met drijvende vegetatie, die plaatselijk kleiner worden door drooglegging en vervuiling.
Wetenschappelijke naam
Laterallus flaviventer | (Boddaert, 1783) (GBIF: Porzana flaviventer)
Boddaert beschreef de soort in 1783 als Rallus flaviventer; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Laterallus werd in 1855 ingevoerd door Gray. De geslachtsnaam is een samentrekking van Rallus lateralis, een oude naam van de Braziliaanse dwergral (Latijn lateralis, 'van de zijkant'). De soortnaam komt van Latijn flavus, 'geel', en venter, 'buik'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.