Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Geelkeelmuisspecht
Geelkeelmuisspecht | Xiphorhynchus guttatus
Buff-throated Woodcreeper | Trepatroncos golianteado | Arapaçu-de-garganta-amarela
De geelkeelmuisspecht is een grote, bruine muisspecht met een lange, lichte snavel en een van de meest gehoorde vogels van het Amazonewoud. Hij klimt langs stammen op alle hoogten en volgt vaak gemengde groepen of legermieren. De vogels van het westen van het Amazonebekken, waaronder die van het gidsgebied, worden wel als aparte soort beschouwd (Xiphorhynchus guttatoides); in deze gids horen ze bij deze soort.
Geluid
De zang is een luide, snelle reeks fluittonen die stijgt en daarna daalt en vertraagt, tie-tie-tie-tjuu-tjuu-tjuu; in de schemering ook een langzamere reeks dalende tonen. De roep is een luid, dalend kjieuw.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
26–29 cm, groot, met een lange, vrij rechte, lichte, hoornkleurige snavel. De bovendelen zijn olijfbruin; kruin en nek dragen lichtgeelbruine druppels, de mantel smalle lichte streepjes. Stuit, vleugels en staart zijn roodbruin. De keel is lichtgeelbruin en ongevlekt. De borst draagt lichtgeelbruine, donker omrande druppels en strepen, die op de buik vervagen. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De amazonemuisspecht Xiphorhynchus ocellatus en de druppelmuisspecht Xiphorhynchus elegans zijn duidelijk kleiner, met een kortere, donkerdere snavel. De cocoamuisspecht Xiphorhynchus susurrans is kleiner en leeft ten noorden en westen van de Andes in Colombia. De langsnavelmuisspecht Nasica longirostris heeft een zeer lange, dunne snavel, een witte keel en een gestreepte kop. De bruinkeelmuisspecht Dendrexetastes rufigula heeft een kortere, lichte snavel en een kaneelkleurige keel. De reuzenmuisspecht Xiphocolaptes promeropirhynchus is groter en zwaarder.
Leefgebied
Regenwoud op terra firme, várzea, ouder secundair bos en bosranden, in het laagland en de voetheuvels tot ongeveer 1000 m, plaatselijk hoger. Klimt langs stammen en dikke takken van de onderste verdieping tot in de kroon en zoekt in schors, epifyten en dood hout naar insecten, spinnen en kleine gewervelde dieren. Het nest ligt in een boomholte.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in het laagland ten oosten van de Andes, in het Orinocogebied en het Amazonegebied. Ecuador: in het oostelijke laagland en de voetheuvels. Peru: in het Amazonelaagland en de voetheuvels van de oostflank. Bolivia: in het laagland van het noorden en midden. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela, de Guyana's en het grootste deel van het Braziliaanse Amazonegebied, en in het Atlantische regenwoud van het oosten van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister bij zonsopgang in het Amazonewoud naar de luide fluitreeks; de vogel zingt vaak vanaf een stam aan de bosrand. Gemengde groepen en zwermen legermieren trekken hem geregeld aan.
Staat van instandhouding
In deze opvatting niet geëvalueerd. De Rode Lijst beschouwt de vogels van het westen en het oosten van het Amazonebekken als twee soorten, die beide als niet bedreigd gelden. De soort verdraagt enige verstoring van het bos.
Wetenschappelijke naam
Xiphorhynchus guttatus | (Lichtenstein, 1820)
Lichtenstein beschreef de soort in 1820 als Dendrocolaptes guttatus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Xiphorhynchus werd in 1827 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam komt van Grieks xiphos, 'zwaard', en rhunkhos, 'snavel'. De soortnaam komt van Latijn guttatus, 'gedruppeld, gevlekt'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bahia, Brazilië.