Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Zwartgestreepte muisspecht

Zwartgestreepte muisspecht | Xiphorhynchus lachrymosus

Black-striped Woodcreeper | Trepatroncos pinto | Arapaçu-de-listras-pretas

De zwartgestreepte muisspecht is een grote muisspecht van de vochtige laaglandbossen aan de Pacifische kant van Colombia en Ecuador. Kop, rug en onderdelen zijn zwart met brede geelbruine strepen, een tekening die binnen het geslacht Xiphorhynchus uniek is. Hij foerageert vaak hoog op stammen en dikke takken en sluit zich aan bij gemengde groepen.

Zwartgestreepte muisspecht (Xiphorhynchus lachrymosus)
Foto: Julian Tysoe — CC BY 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De zang is een luide, dalende reeks lachende tonen die aan het eind vertraagt, wie-hie-hie-hie-hu-hu. De roep is een scherp, dalend wieuw.

Luister: ZangXC821465

Opname: rudy gelis — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

24–25 cm, groot, met een lange, licht gebogen snavel: de bovensnavel donker, de ondersnavel lichter. Kop, mantel en onderdelen zijn zwart met brede geelbruine tot crèmekleurige strepen en druppels; vleugels, stuit en staart zijn roodbruin. De keel is geelbruin. De seksen zijn gelijk; jongen zijn doffer, met minder scherpe strepen.

Verwarrings­soorten

De gevlekte muisspecht Xiphorhynchus erythropygius is kleiner, olijfbruin met kleine geelbruine druppels, en leeft vooral hoger in de uitlopers van de Andes. De noordelijke gebandeerde muisspecht Dendrocolaptes sanctithomae is fijn zwart gebandeerd in plaats van gestreept. De streepkopmuisspecht Lepidocolaptes souleyetii is veel kleiner, met een dunne, bleke, gebogen snavel en een effen bruine rug. De cocoamuisspecht Xiphorhynchus susurrans heeft een effen olijfbruine rug en alleen een gestreepte kop en borst.

Leefgebied

Het binnenste en de randen van vochtig en nat regenwoud in het laagland en de lage voetheuvels, ook hoog secundair bos en plantages onder schaduwbomen, meestal onder 800 m, plaatselijk tot ongeveer 1000 m. Zoekt in de middelste en hogere lagen op stammen en dikke takken naar insecten en spinnen. Het nest ligt in een boomholte.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

Colombia: in het Pacifische laagland en in het vochtige laagland van het noordwesten. Ecuador: in het westelijke laagland en de voetheuvels, vooral in het noordwesten. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Honduras via Nicaragua en Costa Rica tot Panama.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Let in het laaglandbos van de Chocó op een grote, zwart-geel gestreepte muisspecht die hoog langs stammen klimt, vaak in een gemengde groep met mierklauwieren en tangaren. De lachende zang klinkt vooral in de ochtend en tegen de schemering.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een groot verspreidingsgebied en is plaatselijk algemeen, maar verdwijnt waar het laaglandbos wordt gekapt; in het westen van Ecuador is veel van dat bos al verdwenen.

Wetenschappelijke naam

Xiphorhynchus lachrymosus | (Lawrence, 1862)

Lawrence beschreef de soort in 1862 als Dendrornis lachrymosus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Xiphorhynchus werd in 1827 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam komt van Grieks xiphos, 'zwaard', en rhunkhos, 'snavel'. De soortnaam komt van Latijn lacrimosus, 'vol tranen', naar de druppelvormige vlekken. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Lion Hill, Panama.