Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Zwartgestreepte muisspecht
Zwartgestreepte muisspecht | Xiphorhynchus lachrymosus
Black-striped Woodcreeper | Trepatroncos pinto | Arapaçu-de-listras-pretas
De zwartgestreepte muisspecht is een grote muisspecht van de vochtige laaglandbossen aan de Pacifische kant van Colombia en Ecuador. Kop, rug en onderdelen zijn zwart met brede geelbruine strepen, een tekening die binnen het geslacht Xiphorhynchus uniek is. Hij foerageert vaak hoog op stammen en dikke takken en sluit zich aan bij gemengde groepen.
Geluid
De zang is een luide, dalende reeks lachende tonen die aan het eind vertraagt, wie-hie-hie-hie-hu-hu. De roep is een scherp, dalend wieuw.
Opname: rudy gelis — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
24–25 cm, groot, met een lange, licht gebogen snavel: de bovensnavel donker, de ondersnavel lichter. Kop, mantel en onderdelen zijn zwart met brede geelbruine tot crèmekleurige strepen en druppels; vleugels, stuit en staart zijn roodbruin. De keel is geelbruin. De seksen zijn gelijk; jongen zijn doffer, met minder scherpe strepen.
Verwarringssoorten
De gevlekte muisspecht Xiphorhynchus erythropygius is kleiner, olijfbruin met kleine geelbruine druppels, en leeft vooral hoger in de uitlopers van de Andes. De noordelijke gebandeerde muisspecht Dendrocolaptes sanctithomae is fijn zwart gebandeerd in plaats van gestreept. De streepkopmuisspecht Lepidocolaptes souleyetii is veel kleiner, met een dunne, bleke, gebogen snavel en een effen bruine rug. De cocoamuisspecht Xiphorhynchus susurrans heeft een effen olijfbruine rug en alleen een gestreepte kop en borst.
Leefgebied
Het binnenste en de randen van vochtig en nat regenwoud in het laagland en de lage voetheuvels, ook hoog secundair bos en plantages onder schaduwbomen, meestal onder 800 m, plaatselijk tot ongeveer 1000 m. Zoekt in de middelste en hogere lagen op stammen en dikke takken naar insecten en spinnen. Het nest ligt in een boomholte.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in het Pacifische laagland en in het vochtige laagland van het noordwesten. Ecuador: in het westelijke laagland en de voetheuvels, vooral in het noordwesten. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Honduras via Nicaragua en Costa Rica tot Panama.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Let in het laaglandbos van de Chocó op een grote, zwart-geel gestreepte muisspecht die hoog langs stammen klimt, vaak in een gemengde groep met mierklauwieren en tangaren. De lachende zang klinkt vooral in de ochtend en tegen de schemering.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een groot verspreidingsgebied en is plaatselijk algemeen, maar verdwijnt waar het laaglandbos wordt gekapt; in het westen van Ecuador is veel van dat bos al verdwenen.
Wetenschappelijke naam
Xiphorhynchus lachrymosus | (Lawrence, 1862)
Lawrence beschreef de soort in 1862 als Dendrornis lachrymosus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Xiphorhynchus werd in 1827 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam komt van Grieks xiphos, 'zwaard', en rhunkhos, 'snavel'. De soortnaam komt van Latijn lacrimosus, 'vol tranen', naar de druppelvormige vlekken. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Lion Hill, Panama.



